Amsterdam celuje nie tylko w zielone budynki. Zobaczcie, co robią z pomnikami

Jesteśmy w środku boomu fotowoltaicznego. Tylko w tym roku energia słoneczna zaczęła na poważnie rozpychać się łokciami w naszym miksie energetycznym. Jeszcze w styczniu br. jej udział był na poziomie ledwo 1,4 proc. W lutym podskoczyliśmy do poziomu 2,9 proc., a marcu to już było 7,8 proc. Z kolei w kwietniu, jak wykazuje to Przegląd Węglowy od Fundacji Instrat za czwarty miesiąc roku, byliśmy już na pułapie 11 proc. Ale to gwałtowne przyspieszenie z energią ze słońca nie dotyczy wyłącznie naszego kraju. 

Do tej pory znany głównie z coffee shopów, sprzedających skręty i wesołe trufle oraz z dzielnicy czerwonych latarni, teraz Amsterdam ma też ambicje, żeby stać się energetycznym przykładem do naśladowania. Stolicy Holandii ma w tym pomóc specjalny program wdrażania zrównoważonego dziedzictwa, którego celem jest dostosowanie historycznych budynków w Amsterdamie do współczesnych celów zrównoważonego rozwoju. Te regulację mają też pomóc w instalacji paneli słonecznych a także pomp ciepła na pomnikach i zabytkowych budynkach. 

Więcej o energii słonecznej przeczytasz na Spider’s Web:

Do tego ma dołączyć przyspieszona procedura wydawania zezwoleń. Takie prawo ma zacząć obowiazywać w Amsterdamie od 2025 r. Jak tłumaczą to tamtejsi urzędnicy: dzięki temu będzie można liczyć na pełną widoczność paneli słonecznych, a na dachach będzie można umieszczać pompy ciepła. Kolejnym krokiem ma być docieplenie 123 tys. domów do 2030 r. oraz dopuszczenie zieleni na dachach i elewacjach niektórych pomników.

Niebawem jednak energia słoneczna może napotkać na spore kłopoty. Tak przynajmniej sugeruje Jenny Chase, analityk energii słonecznej w BloombergNEF, w rozmowie z pv-magazine.com. Jego zdaniem moce produkcyjne polikrzemu w tym roku będą wystarczające do wyprodukowania 1,1 TW modułów słonecznych. Tyle tylko, że światowy popyt na energię słoneczną ma wynieść jakieś 585 GW. 

Dlatego, jak przekonuje, branża słoneczna powinna przygotować się na „mechanizmy negatywnego sprzężenia zwrotnego”. Cześć spółek może nie wytrzymać presji ze strony ujemnych cen energii i możliwej ogromnej nadwyżki mocy produkcyjnych. Bez bankructw raczej się nie obejdzie.