Wmawiają nam, że atom jest bezpieczny. A Francja już nie wie, co ma robić z odpadami

Energetyka jądrowa to temat wałkowany w Polsce na różne sposoby od miesięcy. Jeden atom wybudują nam Amerykanie, z drugim pomogą Koreańczycy, a Francuzi z kolei ciągle przekonują, że w przypadku trzeciego oni cały czas są w grze. Nikt już za bardzo nie wierzy w to, że - zgodnie z zapisami polityki Energetycznej Polski do 2040 r. - budowa pierwszego reaktora ruszy w 2026 r., tak żeby można było go uruchomić w 2033 r. Ale to w niczym nie przeszkadza, żeby na lewo i prawo opowiadać o tym, że energetyka jądrowa jest najlepszym rozwiązaniem, bo to źródło energii, które żadnej krzywdy środowisku nie robi. 

Czy rzeczywiście elektrownie jądrowe to takie idealne rozwiązanie? We Francji, gdzie w sumie znajduje się aż 56 reaktorów (obecnie czynna z nich jest tylko połowa), odpowiedź na to pytanie wcale nie jest tak oczywista. Zwłaszcza po ostatnich doniesieniach. Reuters wszak informuje, że powoli francuskim składowiskom odpadów jądrowych grozi nasycenie. Co więcej: baseny chłodzące paliwo na północno-zachodnim krańcu kraju mogą być pełne do końca dekady. EDF szacuje, że dotyczy to czterech basenów. Tymczasem budowa nowego zbiornika, warta 1,25 mld euro, ma zakończyć się najwcześniej w 2034 r. Rozstrzyga się też przyszłość projektu, wedle którego atomowe resztki trafią 500 m pod ziemią, w formacji gliny we wschodniej Francji. 

Eksperci podkreślają, że to wcale nie jest tak, że całość odpadów jądrowych jest niebezpieczna dla środowiska. Zdecydowana ich większość (nawet 90 proc.) to odpady o krótkim terminie żywotności, 7 proc. to odpady przejściowe, a reszta, czyli 3 proc. to te odpady najbardziej niebezpieczne, z radioaktywnością na poziomie 95 proc. I jeszcze jeden ważny aspekt: odpady jądrowe w większości mogą być traktowane jako surowiec wtórny.

I okazuje się, że Polska na składowanie takich odpadów, przynajmniej w pierwszej fazie, jest przygotowana. A to za sprawą Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych z siedzibę w Świerku koło Otwocka pod Warszawą, który powstał wraz z uruchomieniem pierwszego w kraju reaktora EWA w 1958 r. Zakład jest operatorem Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych w Różanie. To teren dawnego foru wojskowego, który zajmuje ponad 3 ha. Ministerstwo Aktywów Państwowych z kolei od dłuższego czasu bierze pod uwagę bodę Nowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych, gdzie mają trafiać odpady z polskiej elektrowni jądrowej.