Stopy procentowe

Frankowicze muszą przygotować się na to, że ich raty jeszcze długo pozostaną na wysokim poziomie. Frank kosztuje już w granicach 5 zł, a podnoszenie stóp przez szwajcarski bank centralny sugeruje, że złotemu będzie bardzo trudno odrabiać straty.

Czasy dla złota są, wydawać by się mogło, wręcz idealne. Mamy bardzo wysoką, najwyższą od kilkudziesięciu lat inflację w większości państwa świata, do tego wojnę z perspektywą eskalacji i z udziałem jednego z mocarstw atomowych. Panuje ogromna niepewności, gospodarki wpadają w kryzysy i recesje, ludzie się boją, nastroje konsumentów w najróżniejszych badaniach są najgorsze od dziesięcioleci. Wszyscy, którzy wierzą w to, że złoto to świetna inwestycja właśnie na trudne, kryzysowe czasy powinni teraz z zadowoleniem patrzeć, jak cena złota rośnie. No bo w końcu kiedy ma rosnąć, jeśli nie teraz? Można nawet dojść do wniosku, że teraz albo nigdy. Tylko że niestety cena złota nie rośnie.

Jest połowa września, inflacja w Polsce wynosi około 16 proc. rocznie, a stopy procentowe w banku centralnym są na poziomie 6,75 proc. Kolejne posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej będzie piątego października, ale już dziś słychać coraz częściej, że kolejnej podwyżki stóp procentowych raczej nie będzie.

3 mln ludzi zgłasza popyt na kredyty hipoteczne w Polsce. Nie na drugie czy trzecie mieszkania, ale na własne, bo dzieci nie chcą mieszkać z rodzicami. Mamy jakieś tam programy, Mieszkanie dla Młodych czy inne. I jak to działa? Źle działa. Ja mam bardzo prosty pomysł: niech rząd wygospodaruje w budżecie pieniędzy i dopłaca ludziom 50 proc. do oprocentowania kredytów. Nie do kapitału, tylko do samego oprocentowania – proponuje prof. Marian Noga w rozmowie z Bizblog.pl.

Za siłą niesamowitą siłą czeskiej korony odpowiada prawdziwy skarb – jedne z najpotężniejszych rezerw walutowych na świecie. To dlatego waluta naszych południowych sąsiadów jest tak odporna na to, co dzieje się na Ukrainie. Ani złoty, ani węgierski funt nie są w stanie dotrzymać jej kroku.

Mieszkania podrożały 2,5-krotnie w ciągu 15 lat, nikogo na nie dziś nie stać, a większość specjalistów zarzeka się, że żadnej bańki na rynku mieszkań nie ma, a kierunek jest tylko jeden: ceny zaraz znów będą rosły. Wierzcie im? Ja wierzę temu, który już dwa lata temu zaczął ostrzegać o rosnącej bańce cenowej, a dziś zapowiada spadki cen o 20 proc.

Niby idzie kryzys, ale w statystykach sprzedaży tego nie widać. I nie ma żadnego znaczenia, czy to wynik tego, że beztrosko rozwalamy pieniądze, czy po prostu robimy zapasy, wychodząc z założenia, że za chwilę wszystko będzie dużo droższe. Członkowie RPP widzą tyle, że mimo podnoszenia stóp procentowych w bankach i SKOK-ach ustawiają się kolejki po pożyczki niewiele mniejsze niż w okresie zeszłorocznego odbicia popytu po pandemii. I jak tu teraz choć na chwilę zatrzymać się z dalszym windowaniem oprocentowania kredytów?

Jeśli spodziewaliście się, że ceny dadzą nam miesiąc, dwa oddechu, to nic z tego. Nie dość na tym, kredytobiorcy znów dostaną w kość, bo wszystko wskazuje, że już za kilka dni RPP podniesie stopy procentowe i może to być podwyżka wyższa niż się ostatnio mówiło. Szykujcie się na ból – ostrzegał w piątek szef Fed Jerome Powell. Myślałem, że zwraca się tylko do Amerykanów.

Od tego jest bank centralny, żeby w razie potrzeby podnosił stopy procentowe. A wysokie stopy są właśnie po to, żeby raty rosły i żeby konsumenci mniej wydawali na bzdury. Żądanie od banku centralnego, żeby teraz pokrywał konsumentowi koszty wyższej raty to takie wariactwo, że już nic mnie nie zdziwi. Szczególnie, że to nie NBP na wysokich stopach zarabia.

Ćwierć grosza – tyle zabrakło w środę, by frank szwajcarski przebił psychologiczną granicę 5 zł. A przecież po nerwówce z powodu wojny w Ukrainie na początku marca, kiedy też sięgaliśmy 5 zł, już było całkiem nieźle, w czerwcu CHF spadł nawet poniżej 4,4 zł. Czy to liźnięcie poziomu 5 zł to znów przykry, ale tylko incydent? Nie bardzo. Już przy tej barierze raczej zostaniemy na dłużej. I módlcie się o trzymanie w ryzach szwajcarskiej inflacji, bo jak jeszcze urośnie, frank pobije rekord i poniżej 5 zł długo nie zejdzie.

Z przerażeniem patrzę na wyniki PKO BP za drugi kwartał. Bank pokazał w nich, że od kwietnia do czerwca niemal 80 proc. kredytów hipotecznych udzielonych zostało na okresowo stałą stopę procentową. Do tego trzy czwarte frankowiczów, którzy dzięki ugodzie przechodzą na kredyty w złotych, też wybiera stałą stopę, co oznacza, że pakuje się w kolejne kłopoty. I to w najgorszym możliwym momencie. Dziś najwyraźniej tego nie rozumieją. Ale zrozumieją już za rok. I znowu rozpęta się awantura, że banki ich oszukały.

Prezes Glapiński wysyła kolejny sygnał, że to już koniec podwyżek stóp procentowych. WIBOR przestał rosnąć, a za chwilę, jak wszyscy przekonają się, że stopy naprawdę już nie urosną, a za kilka miesięcy mogą zacząć lekko spadać, to spadać będzie też WIBOR i to wyprzedzając realne obniżki RPP. Tymczasem około połowa kredytobiorców właśnie pakuje się na minę i zamraża sobie na pięć lat oprocentowanie kredytów na stałym, najwyższym od lat poziomie. Czy KNF mógłby zacząć jakąś kampanię, żeby uratować Polaków przed popełnieniem kolejnego błędu?

W sierpniu RPP na pewno nie zaserwuje wam kolejnej podwyżki - to dlatego, że Rada po prostu ma wakacyjną przerwę. Ale i potem dalszych podwyżek stóp może już wcale nie być. Ekonomiści wyliczają osiem powodów, dlaczego stopy nie będą już wyższe. I mogą mieć rację, WIBOR ostatnio już lekko spada, podobnie jak kontrakty terminowe na stopę procentową, które wyprzedzają przyszłość.

Brzydko, czyli utrudniać życie klientom, którzy z wakacji chcą skorzystać. Na przykład kazać im wypełniać wiele wniosków zamiast jednego, każdy osobno na każdy kwartał wakacji, albo nawet i na pojedynczą ratę, która ma zostać odroczona. Albo straszyć ich, że będą mieli w przyszłości problemy z zaciągnięciem jakiegokolwiek kredytu. Bankom zależy na tym, by jak najmniej klientów zdecydowało się z wakacji kredytowych skorzystać – to jasne. Dlatego UOKiK już teraz wkracza do akcji i ostrzega bankowców, że będzie im bardzo dokładnie patrzył na ręce.

Dosłownie w kilka minut złoty umocnił się do dolara o pięć groszy, takie historie rzadko zdarzają się na rynku walutowym. To mógł być sądny dzień dla złotego, ale na szczęście tak się nie stało. Rosjanie wznowili dostawy gazu do Europy, a Europejski Bank Centralny podwyższył stopy procentowe i to aż o 50 punktów bazowych, a nie jak spodziewał się rynek o 25. Euro od razy zaczęło dynamicznie umacniać się do dolara, a złoty i do dolara, i do euro.

O ile wzrośnie rata kredytu po zmianach stawki WIBOR? Jaki wpływ na jej wysokość będzie miało skorzystanie z wakacji kredytowych? Teraz po odpowiedzi na te pytania nie trzeba nerwowo wertować wyszukiwarki Google. Ekonomista Rafał Mundry stworzył proste narzędzie, które pozwala kredytobiorcom przeliczyć to wszystko w mgnieniu oka.

Spadek WIBOR-u jest minimalny, wynosi zaledwie 15 punktów bazowych, a jednak to największa obniżka od kwietnia 2020 roku, gdy NBP ratował gospodarkę przed zapaścią w czasie pierwszej fali pandemii. Bank centralny obniżył wtedy stopy niemal do zera. Odkąd rozpoczął się w październiku 2021 r. cykl podwyżek stóp, z takim zjazdem niżej stawki WIBOR nie mieliśmy do czynienia ani razu – pisze Rafał Hirsch w swoim najnowszym tekście.

To była jedna z najbardziej wyczekiwanych decyzji RPP. Wiadomo było, że stopy procentowe wzrosną, bo trzeba zatrzymać przyspieszającą inflację. Na dodatek wszyscy wkoło (Węgry, Czechy, Rumunia), podwyższyli stopy i to bardziej niż oczekiwał rynek. Z drugiej strony w ostatnich dniach pojawiły się pierwsze oznaki recesji gospodarczej. Jeśli podwyżka stóp byłaby zbyt duża, to mogłoby zrobić się niebezpiecznie. Skończyło się na 50 punktach bazowych i osłabieniu złotego.

PiS osiągnął swój cel: omamił nas i przekonał, żeby nie wchodzić do strefy euro? Strasznie to dziwne, zwłaszcza w momencie, kiedy złotówkowicze piekielnie zazdroszczą Europejczykom niskich stóp procentowych, a frankowicze stabilnej waluty.

Deweloperzy wstrzymują sprzedaż mieszkań - ogłasza HRE Investments. Nie chodzi o to, że sprzedają mniej, bo koniunktury nie ma, klienci kredytów nie dostają, więc nie przychodzą na zakupy po własne M. Niektórzy deweloperzy wręcz wycofują część mieszkań ze swojej oferty, bo teraz nie opłaca im się sprzedawać. Cóż, chyba nikt im nie uwierzył, że Polacy kupują masowo domy w Hiszpanii zamiast kawalerki w Warszawie, więc trzeba czym prędzej ratować rodzimy rynek budowlany.