Stopy procentowe

Inflacja we wrześniu osiągnęła najwyższy poziom od blisko 26 lat, przebiła rynkowe prognozy i może przekreślić zapowiadany od lipca koniec podwyżek stóp procentowych. Już w przyszłym tygodniu przekonamy się, o jaką podwyżkę rat zafunduje kredytobiorcom RPP. Pojawiają się głosy, że może się kończyć na 75 punktach.

Czasy dla złota są, wydawać by się mogło, wręcz idealne. Mamy bardzo wysoką, najwyższą od kilkudziesięciu lat inflację w większości państwa świata, do tego wojnę z perspektywą eskalacji i z udziałem jednego z mocarstw atomowych. Panuje ogromna niepewności, gospodarki wpadają w kryzysy i recesje, ludzie się boją, nastroje konsumentów w najróżniejszych badaniach są najgorsze od dziesięcioleci. Wszyscy, którzy wierzą w to, że złoto to świetna inwestycja właśnie na trudne, kryzysowe czasy powinni teraz z zadowoleniem patrzeć, jak cena złota rośnie. No bo w końcu kiedy ma rosnąć, jeśli nie teraz? Można nawet dojść do wniosku, że teraz albo nigdy. Tylko że niestety cena złota nie rośnie.

Widmo dolara po 5 zł wszystko zmienia. Albo pozwolimy złotemu paść na twarz, a inflacji ostatecznie zerwać się ze smyczy, albo RPP dokona zwrotu, zaprzeczy opowiadanym od tygodni bajkom, że stopy już doszły do sufitu i zabierze się za dalsze ich podnoszenie.

Ogłoszenie mobilizacji przez Putina dodatkowo podgrzało rynki przed superważnymi posiedzeniami banków centralnych w USA i Szwajcarii. W efekcie oglądaliśmy dzikie rajdy dolara i franka oraz agonię euro i złotego. A potem nagle wszystko się zmieniło.

Jest połowa września, inflacja w Polsce wynosi około 16 proc. rocznie, a stopy procentowe w banku centralnym są na poziomie 6,75 proc. Kolejne posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej będzie piątego października, ale już dziś słychać coraz częściej, że kolejnej podwyżki stóp procentowych raczej nie będzie.

Przez złotym ciężkie tygodnie i miesiące. W przyszłym tygodniu w kilkudniowych odstępach odbędą się posiedzenie Rezerwy Federalnej oraz Szwajcarskiego Banku Narodowego w sprawie stóp procentowych, a potem wybory parlamentarne we Włoszech. Zaraz! A co wyniki głosowania w słonecznej Italii mają do naszej waluty? Marek Rogalski z Domu Maklerskiego BOŚ wyjaśnia, dlaczego mogą nam namieszać w portfelach.

Seria podwyżek stóp procentowych to olbrzymi problem dla setek tysięcy kredytobiorców w Polsce, ale gwałtowny wzrost kosztów obsługi zadłużenia nie uderza tylko w zwykłych obywateli i drobnych przedsiębiorców. Według obliczeń firmy doradczej Grant Thornton spółki z WIG20 (bez banków!) mają zyski niższe łącznie o prawie cztery miliardy złotych.

3 mln ludzi zgłasza popyt na kredyty hipoteczne w Polsce. Nie na drugie czy trzecie mieszkania, ale na własne, bo dzieci nie chcą mieszkać z rodzicami. Mamy jakieś tam programy, Mieszkanie dla Młodych czy inne. I jak to działa? Źle działa. Ja mam bardzo prosty pomysł: niech rząd wygospodaruje w budżecie pieniędzy i dopłaca ludziom 50 proc. do oprocentowania kredytów. Nie do kapitału, tylko do samego oprocentowania – proponuje prof. Marian Noga w rozmowie z Bizblog.pl.

Za siłą niesamowitą siłą czeskiej korony odpowiada prawdziwy skarb – jedne z najpotężniejszych rezerw walutowych na świecie. To dlatego waluta naszych południowych sąsiadów jest tak odporna na to, co dzieje się na Ukrainie. Ani złoty, ani węgierski funt nie są w stanie dotrzymać jej kroku.

Mieszkania podrożały 2,5-krotnie w ciągu 15 lat, nikogo na nie dziś nie stać, a większość specjalistów zarzeka się, że żadnej bańki na rynku mieszkań nie ma, a kierunek jest tylko jeden: ceny zaraz znów będą rosły. Wierzcie im? Ja wierzę temu, który już dwa lata temu zaczął ostrzegać o rosnącej bańce cenowej, a dziś zapowiada spadki cen o 20 proc.

Po wakacyjnej przerwie znów zebrała się Rada Polityki Pieniężnej, żeby zdecydować, co zrobić ze stopami procentowymi. Do opublikowania w minioną środę szacunku inflacji konsumenckiej nie brakowało głosów, że czas skończyć z podwyżkami stóp procentowych, bo w przeciwnym wypadku ze wzrostu gospodarczego nic nie zostanie. Niestety rozpędzone do 16,1 proc. ceny wszystko zmieniły i Rada musiała zareagować. Po ogłoszeniu decyzji o podwyżce stóp złoty natychmiast zaczął się umacniać.

Niby idzie kryzys, ale w statystykach sprzedaży tego nie widać. I nie ma żadnego znaczenia, czy to wynik tego, że beztrosko rozwalamy pieniądze, czy po prostu robimy zapasy, wychodząc z założenia, że za chwilę wszystko będzie dużo droższe. Członkowie RPP widzą tyle, że mimo podnoszenia stóp procentowych w bankach i SKOK-ach ustawiają się kolejki po pożyczki niewiele mniejsze niż w okresie zeszłorocznego odbicia popytu po pandemii. I jak tu teraz choć na chwilę zatrzymać się z dalszym windowaniem oprocentowania kredytów?

I to by było tyle, jeśli chodzi o hossę na kredyty mieszkaniowe w Polsce. W sierpniu wnioskowana kwota hipotek była niższa o 72,9 proc. niż rok wcześniej – podało Biuro Informacji Kredytowej.

Wszystko, co w ostatnich tygodniach pisałam o stopach procentowych, wrzućcie do kosza. Mówię poważnie. Że niby złotówkowicze mogą odetchnąć, że już może nie być we wrześniu podwyżki stóp choćby o 0,25 pkt. proc. Ostatni odczyt inflacji za sierpień na poziomie 16,1 proc. zmienił wszystko. Ceny miały już spadać do 15,4 proc., a skoczyły jak zwariowane. A to znaczy, że 7 września RPP też zafunduje wam kolejny skok o 0,25 pkt. proc. A może o 0,5 pkt. proc.? Bardzo możliwe. O początku obniżek stóp na koniec 2023 r. też prawdopodobnie możemy zapomnieć. Porobiło się.

Jeśli spodziewaliście się, że ceny dadzą nam miesiąc, dwa oddechu, to nic z tego. Nie dość na tym, kredytobiorcy znów dostaną w kość, bo wszystko wskazuje, że już za kilka dni RPP podniesie stopy procentowe i może to być podwyżka wyższa niż się ostatnio mówiło. Szykujcie się na ból – ostrzegał w piątek szef Fed Jerome Powell. Myślałem, że zwraca się tylko do Amerykanów.

Od tego jest bank centralny, żeby w razie potrzeby podnosił stopy procentowe. A wysokie stopy są właśnie po to, żeby raty rosły i żeby konsumenci mniej wydawali na bzdury. Żądanie od banku centralnego, żeby teraz pokrywał konsumentowi koszty wyższej raty to takie wariactwo, że już nic mnie nie zdziwi. Szczególnie, że to nie NBP na wysokich stopach zarabia.

Ćwierć grosza – tyle zabrakło w środę, by frank szwajcarski przebił psychologiczną granicę 5 zł. A przecież po nerwówce z powodu wojny w Ukrainie na początku marca, kiedy też sięgaliśmy 5 zł, już było całkiem nieźle, w czerwcu CHF spadł nawet poniżej 4,4 zł. Czy to liźnięcie poziomu 5 zł to znów przykry, ale tylko incydent? Nie bardzo. Już przy tej barierze raczej zostaniemy na dłużej. I módlcie się o trzymanie w ryzach szwajcarskiej inflacji, bo jak jeszcze urośnie, frank pobije rekord i poniżej 5 zł długo nie zejdzie.

Z przerażeniem patrzę na wyniki PKO BP za drugi kwartał. Bank pokazał w nich, że od kwietnia do czerwca niemal 80 proc. kredytów hipotecznych udzielonych zostało na okresowo stałą stopę procentową. Do tego trzy czwarte frankowiczów, którzy dzięki ugodzie przechodzą na kredyty w złotych, też wybiera stałą stopę, co oznacza, że pakuje się w kolejne kłopoty. I to w najgorszym możliwym momencie. Dziś najwyraźniej tego nie rozumieją. Ale zrozumieją już za rok. I znowu rozpęta się awantura, że banki ich oszukały.

Prezes Glapiński wysyła kolejny sygnał, że to już koniec podwyżek stóp procentowych. WIBOR przestał rosnąć, a za chwilę, jak wszyscy przekonają się, że stopy naprawdę już nie urosną, a za kilka miesięcy mogą zacząć lekko spadać, to spadać będzie też WIBOR i to wyprzedzając realne obniżki RPP. Tymczasem około połowa kredytobiorców właśnie pakuje się na minę i zamraża sobie na pięć lat oprocentowanie kredytów na stałym, najwyższym od lat poziomie. Czy KNF mógłby zacząć jakąś kampanię, żeby uratować Polaków przed popełnieniem kolejnego błędu?

No i mamy już potwierdzenie – nie, żeby oficjalne, ale wypowiedziane niemal wprost przez samego prezesa NBP. Niby do kolejnego decyzyjnego posiedzenia RPP został jeszcze miesiąc, ale prof. Adam Glapiński już sugeruje, że więcej podwyżek stóp procentowych nie będzie. I to mimo tego, co powiedział działaczce AgroUnii na sopockim molo na początku lipca. Dziś sytuacja jest już po prostu inna.