Felieton

Doszliśmy w bankowości do takiego rozwoju cywilizacyjnego, w którym jasne jest, że klient nie musi przestrzegać umowy, jeśli zawierała nieuczciwe zapisy. Albo że klient nie musi płacić pełnych kosztów obsługi kredytu, jeśli skorzystał z usługi tylko w części. Ale nie doszliśmy jeszcze do tego, że obciążanie go wyższymi kosztami z powodu niskiego wkładu własnego przy kredycie hipotecznym jest bezsensu, skoro wkład własny tak naprawdę wcale za niski nie jest.

Na celowniku fiskusa może znaleźć się wkrótce kilkaset tysięcy mikrofirm - grzmią przerażeni eksperci, wyjaśniając, że to uderzenie w biznes. Ale jeśli te mikrofilmy to nie są prawdziwe firmy, to prawdziwy biznes nie ucierpi. Odmówicie mi logiki? To doskonała pora na wprowadzenie testu przedsiębiorcy, a bać powinien się ten, kto naprawdę coś tu ściemnia, a nie ten, kto nie może dostać się miesiącami do lekarza.

Bogusław Hutek, przewodniczący Krajowej Sekcji Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „Solidarność”, w rozmowie z wnp.pl wyraża strach o dalsze losy górnictwa. I martwi go to, co się stanie z umową społeczną, podpisana już ponad dwa lata temu. Czytam te słowa już któryś raz z rzędu i nie potrafię się zdecydować: śmiać się czy płakać? Bo szef górniczej Solidarności przy tej okazji wykazuje się sporą amnezją. Nie pamięta, że ta umowa i tak na razie nie jest ważna, a do tej pory de facto każdy rząd po 1989 r. bronił górników i ich spółek często wbrew logice. Ten strach ma wiec ciut za duże oczy.

Aż podskoczyłem, jak usłyszałem, że Polska - mimo oficjalnie wprowadzonego w życie embarga - dalej sprowadza węgiel z Rosji. No to teraz się zacznie, pomyślałem i już miałem przed oczami palenie opon przez górników na warszawskich ulicach, co zazwyczaj zmusza rząd do działania. Ale potem nagle przyszło otrzeźwienie. Teraz przecież nawet rosyjski węgiel nie zdenerwuje górników. I dlatego związkowcy na razie żadnego alarmu nie wszczynają. Bo już tak mają na kilka tygodni przed wyborami.

Po tym, jak w social mediach zaczęły krążyć zdjęcia ze stacji paliw potwierdzające wprowadzany gdzieniegdzie limit tankowania, wyciągnąłem swój rower z garażu i postanowiłem samemu sprawdzić, jak jest. I co się okazało? Faktycznie, na niektórych stacjach Shell Polska pojawiła się stosowna informacja. A jak u innych? Tam niby żadnych limitów tankowania się nie wprowadza, czasem tylko dystrybutory paliwa masowo się psują. Taki właśnie teraz mamy paliwowy krajobraz.

Ponoć Polaków strach zaczął dławić po tym, jak okazało się, że do kontroli związanych z Centralną Ewidencję Emisyjności Budynków (CEEB) dołączą strażnicy miejscy. Resort spraw wewnętrznych i administracji już pracuje nad poszerzeniem w tym celu ich kompetencji. Mowa jest nawet o mandacie do 5000 zł. Ale ja jakoś żadnego strachu nie odczuwam, raczej w moim gardle zaczyna dudnić się ironiczny śmiech. Czemu? Bo dobrze pamiętam, jak jeszcze kilka lat temu strażnicy miejscy poszli na walkę ze smogiem.

Już miałem kolejny raz ważyć tornistry moich synów, w związku z rozpoczynającym się rokiem szkolnym, ale przeszkodziła mi w tym żona. A dokładnie jej nieprzytomne ciało, które napotkałem przy salonie. Na szczęście po chwili odzyskała przytomność i był z nią kontakt, nie trzeba było wzywać karetki pogotowia. Kiedy zapytałem, co się stało, wskazała palcem na...

Spełnia się najczarniejszy sen. Polska transformacja energetyczna jest na pasku władzy, którą interesuje wyłącznie kolejna kadencja. I z tego tylko powodu jest gotowa na przeróżne kompromisy, co odczujemy i w kieszeni i w płucach. Najgorzej, że pojawia się kolejny obszar gospodarczy, z którym już teraz musimy gonić Zachód. Tyle tylko, że to nie koszmar ostatniej nocy. Ta mara męczy nas już od lat, a teraz jedynie ciut wyraźniej ją widać.

Od początku lipca na świecie znowu rosną ceny ropy, więc i paliwa powinny drożeć. I drożały - w Czechach, na Węgrzech, ale nie w Polsce. I nie, nie stoi i za tym silny złoty, który by zniwelował wzrost cen ropy wyrażonych w dolarze. Kolejny cud na Orlenie? Cuda się nie zdarzają, prędzej Daniel Obajtek postanowił nie dopuścić do tego, żeby marzenie o spadku inflacji do wartości jednocyfrowych prysło.

Pamiętajcie, jak Katarczycy wymyślili sobie, że staną się potęgą w piłce ręcznej? Po przyznania im prawa do organizacji mundialu dla szczypiornistów, wykombinowali, że zamiast w cztery lata intensywnie trenować swoją młodzież, to lepiej będzie kupić za granicą najlepszych graczy i przy okazji także sztab trenerski. I prawie się udało. Katar w 2015 r. zdobył wicemistrzostwo świata, ustępując jedynie rozpędzonym Francuzom. Teraz trochę na podobnych zasadach w świecie piłki nożnej rozpychać zamierza się również Arabia Saudyjska, przy okazji pokazując wszem i wobec, że zmiany klimatu ma w głębokim poszanowaniu.

Najpierw w 2022 r. w Republice Południowej Afryki próbowano wprowadzić w życie zakaz dla nazewnictwa mięsopodobnego dla produktów roślinnych. Teraz Francja zwróciła się w tej sprawie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. I powoli ta mięsno-roślinna awantura zaczyna pobudzać producentów z innych krajów. Jako wegetarianin, skręcający lekko w stronę weganizmu, powiem wam jedno: obchodzi mnie to tyle, co zeszłoroczny śnieg.

Kiedyś Polska stała umowami o dzieło i zlecenie, żeby unikać płacenia składek ZUS. Ale zlecenie zostało częściowo oskładkowane, a dzieło — jak pokazują dane ZUS — wcale nie jest tak powszechne, jak dotąd sądzono. Teraz synonimem zatrudnienia śmieciowego są jednoosobowe działalności gospodarcze. Dla jednych to śmieć, który nie daje zabezpieczenia pracownikowi, dla innych żyła złota, głównie dla informatyków, którzy dzięki temu uprawiają arbitraż i płacą niższe podatki i składki, choć zgodnie z kodeksem pracy powinni pracować na etacie. Co na to Państwowa Inspekcja Pracy? Głowa wybucha.

Ze Szczytami Klimatycznymi ONZ powoli jest już tak, jak z piłkarskimi mistrzostwami świata. Do ich organizacji zgłaszają się coraz częściej ci, którzy z piłką nożną mają tyle wspólnego co ja z zakonem jezuitów. Wiem, że jest i tyle. Bo mundial już dawno nie jest świętem sportu i piłki kopanej, tylko ogromną areną PR, gdzie przepływają setki milionów dolarów. I bardzo podobnie dzieje się z organizowanymi pod auspicjami ONZ szczytami klimatycznymi. Przykładem tego jest hipokryzja najbliższych gospodarzy.

Inflacja w Polsce znowu spadła i znowu zrobiła to w skali większej od oczekiwań, zbliżając się do gospodarczo nieistotnej, ale często wymienianej w dyskusji publicznej bariery 10 proc. rocznie. Z drugiej strony coraz groźniej wyglądają na rynkach światowych notowania ropy naftowej i paliw gotowych. Ropa Brent przebiła w poniedziałek poziom 85 dolarów za baryłkę i była najdroższa od kwietnia.

Unia Europejska pracuje nad przepisami, które uregulują zasady zatrudniania pracowników przez platformy cyfrowe. Eksperci są zdania, że w polskim realiach dyrektywa dokona pogromu na rynku pracy. Setki tysięcy osób wylądują na etacie. Czy tego chcą, czy nie.

Dotąd nie było lepszego momentu, żeby ruszyć 500+, może nie zlikwidować, ale na przykład wprowadzić kryterium dochodowe. Politycy z każdego zakątka sceny politycznej uznawali, że Polacy tego nie wybaczą, tymczasem okazuje się, że większość Polaków wcale nie chce podniesienia świadczenia z 500 do 800 zł. Dlaczego? Bo w polskim społeczeństwie zaszła jakaś poważna zmiana, którą można podsumować krótko: przez drożynę przypomnieliśmy sobie, że przecież wszyscy jesteśmy dziećmi prof. Leszka Balcerowicza.

Bogaci mogą być wypychani przed kolejkę do lekarza. I to nie przez swoje cwaniactwo, kontakty ani pieniądze. To sam ZUS może im załatwiać lepsze miejsca w oczekiwaniu na operację czy wizytę u specjalisty. Taki może być efekt uboczny pomysłu na połączenie sił ZUS i NFZ, które wspólnie chcą skrócić czas, przez jaki Polacy chorują, a więc pobierają zasiłki chorobowe.

Rząd przyjął we wtorek projekt ustawy podnoszącej świadczenie 500+ do 800 zł miesięcznie. Zmiany mają wejść w życie 1 stycznia 2024 roku. Dzisiaj, po tym jak program Rodzina 500+ osiem lat temu zmienił polską politykę, nie ma już odważnych, którzy stwierdzą, że nie stać nas na waloryzację świadczenia. Dlatego o pieniądzach raczej teraz nikt nie mówi, akcent sprytnie przesunięto na czas, w jakim zwiększenie kasy na jedno dziecko nastanie. O tym, skąd wziąć pieniądze, zawsze przecież można pomartwić się później.

Jeśli myślicie, że oferta ugody frankowej wymyślonej przez KNF, czyli po prostu przewalutowanie kredytu tak, jakby od początku był udzielony w złotym, jest dla każdego taka sama, to się grubo mylicie. Ten, kto zdecydował się zawrzeć rozejm z bankiem dwa lata temu, kiedy ruszyły masowe ugody, mógł się trochę sfrajerzyć.

Ani złoty, ani obligacje w żaden sposób nie zareagowały na podpisanie przez prezydenta Andrzeja Dudę ustawy o komisji ds. zbadania rosyjskich wpływów w Polsce w latach 2007-2022, znanej jako „lex Tusk”. Także na warszawskiej giełdzie papierów wartościowych trudno było dostrzec coś więcej poza lekkim drgnięciem.