Felieton

Inflacja w Polsce znowu spadła i znowu zrobiła to w skali większej od oczekiwań, zbliżając się do gospodarczo nieistotnej, ale często wymienianej w dyskusji publicznej bariery 10 proc. rocznie. Z drugiej strony coraz groźniej wyglądają na rynkach światowych notowania ropy naftowej i paliw gotowych. Ropa Brent przebiła w poniedziałek poziom 85 dolarów za baryłkę i była najdroższa od kwietnia.

Unia Europejska pracuje nad przepisami, które uregulują zasady zatrudniania pracowników przez platformy cyfrowe. Eksperci są zdania, że w polskim realiach dyrektywa dokona pogromu na rynku pracy. Setki tysięcy osób wylądują na etacie. Czy tego chcą, czy nie.

Dotąd nie było lepszego momentu, żeby ruszyć 500+, może nie zlikwidować, ale na przykład wprowadzić kryterium dochodowe. Politycy z każdego zakątka sceny politycznej uznawali, że Polacy tego nie wybaczą, tymczasem okazuje się, że większość Polaków wcale nie chce podniesienia świadczenia z 500 do 800 zł. Dlaczego? Bo w polskim społeczeństwie zaszła jakaś poważna zmiana, którą można podsumować krótko: przez drożynę przypomnieliśmy sobie, że przecież wszyscy jesteśmy dziećmi prof. Leszka Balcerowicza.

Bogaci mogą być wypychani przed kolejkę do lekarza. I to nie przez swoje cwaniactwo, kontakty ani pieniądze. To sam ZUS może im załatwiać lepsze miejsca w oczekiwaniu na operację czy wizytę u specjalisty. Taki może być efekt uboczny pomysłu na połączenie sił ZUS i NFZ, które wspólnie chcą skrócić czas, przez jaki Polacy chorują, a więc pobierają zasiłki chorobowe.

Rząd przyjął we wtorek projekt ustawy podnoszącej świadczenie 500+ do 800 zł miesięcznie. Zmiany mają wejść w życie 1 stycznia 2024 roku. Dzisiaj, po tym jak program Rodzina 500+ osiem lat temu zmienił polską politykę, nie ma już odważnych, którzy stwierdzą, że nie stać nas na waloryzację świadczenia. Dlatego o pieniądzach raczej teraz nikt nie mówi, akcent sprytnie przesunięto na czas, w jakim zwiększenie kasy na jedno dziecko nastanie. O tym, skąd wziąć pieniądze, zawsze przecież można pomartwić się później.

Jeśli myślicie, że oferta ugody frankowej wymyślonej przez KNF, czyli po prostu przewalutowanie kredytu tak, jakby od początku był udzielony w złotym, jest dla każdego taka sama, to się grubo mylicie. Ten, kto zdecydował się zawrzeć rozejm z bankiem dwa lata temu, kiedy ruszyły masowe ugody, mógł się trochę sfrajerzyć.

Ani złoty, ani obligacje w żaden sposób nie zareagowały na podpisanie przez prezydenta Andrzeja Dudę ustawy o komisji ds. zbadania rosyjskich wpływów w Polsce w latach 2007-2022, znanej jako „lex Tusk”. Także na warszawskiej giełdzie papierów wartościowych trudno było dostrzec coś więcej poza lekkim drgnięciem.

Kiedy pisałam, że podwyżki składek ZUS od 2024 r., na które tak narzekają przedsiębiorcy, to dla nieprzedsiębiorców bardzo dobra wiadomość, bo świadczy, że ich pensje rosną, nie wspomniałam o jednej ważnej sprawie.

W ciągu ostatniego półtora roku Polacy zachomikowali 220 mld zł oszczędności, a to tak, jakbyśmy odkładali 12 proc. z tego, co każdego miesiąca zarabiamy. To wielka zmiana, bo dotąd odkładaliśmy 5 proc. A więc to bardzo dobre wieści! Członkini RPP drży jednak, że jak te pieniądze w końcu zaczniemy wyciągać ze skarpety, to nam inflacja znów odleci.

Pieniądze ściągane z podatków trzeba zacząć znaczyć, żeby potem móc dokładnie się wyspowiadać, czy każda złotówka poszła tam, gdzie powinna. A najlepiej jeszcze każdemu obywatelowi policzyć, ile w tym miesiącu dołożył się do zrzutki na lekarza, ile na transport publiczny, a ile na szkoły. Inaczej dalej 71 proc. Polaków będzie opowiadać, że woli za każdym razem płacić z własnej kieszeni za usługi medyczne, jeśli tylko nie będzie musiało płacić podatku dochodowego. Ciekawe, czy myśleli o nowotworze, czy tylko o katarze.

Podniósł się lament ekonomistów, że Polski nie stać na zmianę z 500+ na 800+. Obciążenia mają opiewać na dodatkowe 20 mld zł, tak potrzebne m.in. na transformację energetyczną. Wszyscy zachodzą w głowę skąd rząd znajdzie na to pieniądze. W grę podobno wcale nie wchodzą nowe podatki. Gdzie w takim razie znaleźć taką dodatkową górę pieniędzy? Z pomocą może przyjść Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu, który pracuje nad polską odmianą marihuany.

Dwa miliony Polaków czekają od przyszłego roku ogromne podwyżki, za ZUS trzeba będzie zapłacić ponad 2400 zł - rozpoczęły się już płacze. Ale nie dajcie wlać w swoje serca smutek i strach. Przeciwnie, należy się cieszyć, bo to przecież oznacza, że będziecie zarabiać więcej. Te składki rosną wraz z pensjami Polaków.

No i się zaczęło wyliczanie, o ile zdrożało w Polsce masło przez to, że biedacy zaczęli je kupować, bo przez 500+ zaczęło ich być w końcu stać. Wiadomo - powinni ogryzać tynk ze ścian, ewentualnie szczaw i mirabelki, wtedy porządni Polacy nie mieliby drożyzny i mogliby w takiej branży IT spokojnie udawać firmy, żeby płacić niższe podatki niż cała reszta naiwnego ludu pracującego na umowach o pracę.

Nigdy nie byłem przeciwnikiem 500+ i nie zaliczałem się do grona osób wieszczących katastrofę gospodarczą w Polsce z powodu uruchomienia tego programu. Okrzyki, że zmierzamy w stronę „drugiej Grecji” do dzisiaj raczej mnie bawią, niż straszą, bo to akurat nieprawda. Przy całej mojej niechęci wobec polityki prowadzonej przez PiS zawsze uważałem, że akurat świadczenie 500+ było pomysłem całkiem ciekawym, odważnym i jak się potem okazało dającym gospodarce więcej dobrego niż złego.

Robert i Anna Lewandowscy mają bardzo wysoką wartość pod względem potencjału reklamowego i korzystają z tego na całego. Jednak nikt nie ma wątpliwości, że ten złoty okres ma się ku końcowi ze względu na naturalnie finiszującą fenomenalną karierę sportową reprezentanta Polski. Niestety niektóre z ostatnich kampanii reklamowych, w których swojej twarzy użycza pan Robert, noszą znamiona pewnej desperacji, jakby ktoś chciał kuć żelazo, póki gorące. Ogłoszona właśnie współpraca z rowerową marką Storm to już dla mnie przekroczenie granicy śmieszności we wciskaniu marketingowego kitu. (Fot. Facebook.com/rl9official)

Macie takie odczucie, że narzekanie na koleje państwowe stało się u nas sportem narodowym, z którego za wiele nie wynika? Dawniej człowiek klął na czym świat stoi przez brak światła w przedziale, czy na wychodzący na pociągowy korytarz brud z toalety. Teraz pasażerom najczęściej nie podoba się bardzo częsty brak w polskich pociągach połączenia internetowego. Ale gwarantuję: w jednym i drugim przypadku te żale bardzo niewiele dają. No chyba, żeby zgapić to, jak traktuje swoich pasażerów kolej w Czechach. Tylko że wtedy jest jedno poważne niebezpieczeństwo: polska kolej może najzwyczajniej w świecie przez to zbankrutować.

To nieprawda, że Polacy nie lubią czytać. Lubią, tylko muszą mieć na to czas i miejsce. Przedstawiciele Grupy Eurocash przekonują, że nasi rodacy najbardziej lubią oddawać się lekturom w sklepach spożywczych, najlepiej w ostatni dzień tygodnia. A skoro tak, to grzechem byłoby zamknąć przed nimi drzwi.

Właśnie dowiedzieliśmy się, że tego dnia TSUE wyda wyrok, który z dużym prawdopodobieństwem doprowadzi banki do płaczu. I kilku urzędników, którzy martwią się zbyt dobrą passą frankowiczów, również. Ciekawe, czy będą na to gotowi, bo można było zakładać, że ta gilotyna spadnie raczej ze dwa miesiące później.

Paliwa tanieją ostatnio tak szybko, że coraz dziwniej narzekać na to, że są drogie, albo, że są droższe niż rok temu. Zwłaszcza że to drugie to od ponad miesiąca nieprawda. Według Biura Maklerskiego Reflex, który monitoruje sytuację na polskich stacjach, średnia cena litra benzyny 95 w ostatnim tygodniu spadła do 6,61 zł/l, a średnia cena diesla to już 6,33 zł/l. Rok temu według tego samego źródła za olej napędowy płaciło się 7,45 zł, a za benzynę 95 6,70 zł/l.

Zastanawialiście się kiedyś, jaka panowała atmosfera na Titanicu kilka minut przed katastrofą? Na statku była pewnie romantyczna sielanka i raczej nikt nie spodziewał się tragicznego finału. Bardzo podobnie jest z polskim górnictwem. Z tą różnica, że u nas wszyscy wydają się zdawać sprawę, że kopalnie idą na dno i tego już nikt nie zatrzyma. Ale wbrew rozsądkowi wciąż nie mamy żadnego planu przebranżawiania. Zamiast tego od tygodni słychać lament o zmniejszającym się zatrudnieniu. Chcąc temu zaradzić, PGG reaktywuje właśnie klasy górnicze. Czyli co? Góra lodowa, górą lodową, ale bal trwa w najlepsze dalej?