dekarbonizacja

Komisja Europejska bierze się za dekarbonizację przemysłu. Kluczową rolę w tym procesie mają odegrać pompy ciepła. Unijny system handlu emisjami ETS od startu w 2005 r. przyczynił się do zmniejszenia zanieczyszczeń generowanych przez sektor energetyczny o 47 proc. - wylicza europejska federacja przedsiębiorców Eurelectric. Do 2030 r. redukcja ma osiągnąć 62 proc. A co z dekarbonizacją przemysłu...

Unijne wytyczne mówią jasno, do 2050 roku wszystkie nieruchomości w UE muszą stać się zeroemisyjne. W Polsce dekarbonizacją i termomodernizacją powinno zostać objętych 70 proc. nieruchomości. Ale to nie wymogi prawne są dziś najważniejszym argumentem przemawiającym za przeprowadzeniem dekarbonizacji, tylko realne oszczędności.Dekarbonizacja nieruchomości to takie projektowanie, modernizowanie i zarządzanie budynkami tak, aby zużywały, jak najmniej energii i emitowały jak najmniej CO2. Obejmuje działania mające na celu ograniczenie zużycia energii pochodzącej z paliw kopalnych (poprzez wykorzystanie odnawialnych źródeł energii lub umów PPA) oraz zwiększenie efektywności energetycznej budynków (poprzez ograniczenie zużycia i marnotrawstwa energii).

Transformacja ciepłownictwa to nie tylko techniczne zmiany w elektrowniach i sieciach. To realne korzyści dla nas wszystkich. Nowoczesne źródła ciepła oznaczają czystsze powietrze, stabilniejsze dostawy i niższe rachunki w dłuższej perspektywie. Jeśli dobrze wykorzystamy środki z Unii i postawimy na nowe technologie, możemy ogrzewać mieszkania taniej i bez węgla.

Polska produkcja spada, rośnie jej emisyjność, a co gorsza: rośnie też import z Ukrainy, która nie musi przejmować się cenami uprawnień do emisji CO2. Tak w dużym skrócie wygląda obecnie sytuacja polskiego przemysłu cementowego, który musi iść w kierunku dekarbonizacji. Ale utrudnia to polskie prawo zabraniające magazynowania dwutlenku węgla na lądzie.

Grupa Orlen i Agencja S&P przygotowały raport podsumowujący stan zaawansowania transformacji energetycznej w regionie Morza Bałtyckiego, gdzie widać potencjał ośmiu krajów – Polski, Niemiec, Danii, Szwecji, Finlandii oraz Litwy, Łotwy i Estonii. Dzięki stabilnym dostawom prądu w przystępnej cenie wspólnym projektom na rzecz rozwoju nowych technologii, w tym wodoru i dekarbonizacji jest możliwe całkowite uniezależnienie się regionu Morza Bałtyckiego od dostaw z Rosji.

Donald Trump już zapowiedział renesans paliw kopalnych i powrót do wiercenia, gdzie się tylko da. Chiny z kolei zdominowały projekty słoneczne i wiatrowe na skalę przemysłową. Gdzie w tej energetycznej układance jest miejsce dla Europy? Komisja Europejska nie przestaje pokładać największych nadziei w zielonym wodorze. Są kolejne miliony euro na nowe projekty.

Fundacja Climate & Strategy przygotowała kalkulator, dzięki któremu firmy bezpłatnie mogą obliczać ślad węglowy. Obecnie uruchomiona została jego nowa funkcjonalność – możliwość policzenia emisji we wszystkich popularnych kategoriach Zakresu 3.

Nie mam wyrobionego zdania względem ekologicznych i klimatycznych protestów. Jedno wiem na pewno: nie powinny nikomu utrudniać życia, zwłaszcza tym, którzy do większych emisji i zmian klimatu przyczynili się w najmniejszym stopniu albo nawet wcale. Zastanawia mnie też efektywność tego typu akcji, chyba głównie przeprowadzanych na zasadzie: byle było głośno, byle o tym mówili. A do Greenpeace Polska mam radę: następnym razem, jak będziecie chcieli namawiać do odchodzenia od węgla, na cel błagam nie bierzcie Ministerstwa Przemysłu, to nie ma przecież żadnego sensu.

Rynek odnawialnych źródeł energii rozwija się bezustannie. Powstają panele fotowoltaiczne, po których można chodzić, a także nowe pompy ciepła, które dzięki pokonywaniu kolejnych barier technologicznych mogą z powodzeniem być źródłem ciepła w najróżniejszych miejscach. Nowym tego typu urządzeniem, pompą powietrze-woda, chwali się japoński potentat systemów grzewczych Daikin.

Pamiętacie jeszcze Narodową Agencję Bezpieczeństwa Energetycznego (NABE)? Miała odkupić aktywa węglowe od największych spółek energetycznych. Na to liczyli w PGE, Tauron, Enea i Energa. Ale od miesięcy wiadomo, że to raczej się nie wydarzy. Teraz potwierdza to też najnowsza strategia Enei, z której wynika, że węgiel zostanie z tą spółką jednak na dłuższy czas.

Naukowcy od lat szukają sposobu na skuteczną fuzję jądrową, dzięki której zyskalibyśmy czystą energię jądrową bez odpadów radioaktywnych, które trzeba potem jakoś zagospodarować. Tylko jest jeden kłopot: to wymaga ekstremalnej temperatury i ciśnienia, co być może jeszcze wykracza poza nasze zdolności technologiczne. A może wcale nie? Nowozelandzki startup OpenStar zapewnia, że fuzja jądrowa stanie się komercyjna już w 2030 r.

Od lat od polityków słyszymy, że polska transformacja energetyczna musi być prowadzona na specjalnych warunkach. Charakterystyka energetyczna naszego kraju w zdecydowanej większości oparta na węglu po prostu to wymusza. Dlatego Bruksela powinna traktować szczególnie Warszawę. Niestety, okazuje się, że w tym gadaniu może i jest drobinka prawdy, ale reszta mocno zalatuje fałszem.

Górników stać na przeciąganie liny z rządem, bo w kieszeni mają podpisaną umowę społeczną. A co z naszymi hutnikami? Przecież polityka klimatyczna UE i transformacja energetyczna w żadnym razie przemysłu stalowego nie omijają. Opisuje to najnowszy raport Fundacji Instrat, w którym analitycy stawiają sprawę bardzo jasno i twierdzą, że bez wsparcia ze strony rządu huty w Polsce mogą nie podołać nowym wyzwaniom.

Rząd utrzymuje, że węglowa Polska w drodze transformacji energetycznej i tak będzie musiała polegać na gazie ziemnym, zanim odpowiednie moce zagwarantuje energetyka jądrowa. Uruchomiona właśnie w Gryfinie (województwo zachodniopomorskie) przez Polską Grupę Energetyczną (PGE) jest największą elektrownią gazową w Polsce i jedną z najnowocześniejszych w Europie.

Raport ManpowerGroup „Energy World of Work 2025” przedstawia najważniejsze trendy w branży energetycznej. Odchodzenie od paliw kopalnych, rozwój technologii OZE, czy brak wykwalifikowanych pracowników to tylko niektóre z aktualnych wyzwań branży energetycznej. Dlatego wraz z postępem dekarbonizacji i zielonej transformacji wzrasta popyt na nowe talenty. Szacuje się, że powstaną miliony nowych miejsc pracy. A najbardziej pożądani będą specjaliści odpowiedzialni za stosowanie technologii i praktyk, które pozwalają na zrównoważony rozwój. Wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na ich usługi będą szły coraz wyższe zarobki.

Rząd szuka 4 mld zł, żeby w przyszłym roku znów zamrozić Polakom ceny energii, ale to nic w porównaniu z tym, jakich pieniędzy będziemy potrzebować, żeby złagodzić cios w postaci nowych rachunków za ogrzewanie. Powód? Uruchomienie systemu handlu emisjami ETS2. Mamy na ten cel dostać ze Społecznego Funduszu Klimatycznego nawet 50 mld zł.

W Polsce tworzenie stref czystego transportu w kolejnych miastach idzie jak krew z nosa. Tylko niektórzy mieszkańcy widzą w tym rozwiązaniu walkę z brudnym powietrzem i troskę o ich zdrowie i życie. Dla wielu to cios w wolność jednostki i kolejny dowód na to, że polityka klimatyczna UE niezbyt wiele ma wspólnego z rzeczywistością. Tych drugich w takim razie za chwilę trafi jasny szlag, bo europejskie miasta postanowiły być jeszcze bardziej zielone i kombinują, jak wprowadzić bezemisyjne dostawy towarów. Fot. Longfin Media / Shutterstock.com.

Mimo że atom ma naszą energetykę wyzwolić od paliw kopalnych, a nas samych od wysokich rachunków, to cały czas w głowie coś nam mówi, że energetyka jądrowa to niebezpieczna zabawa i szybko staje nam przed oczami napis: Czarnobyl. Dlatego dobrze, że Polska buduje elektrownie jądrowe, ale najlepiej z dala od ludzi - nad morzem, albo w górach. Ale amerykańska strategia Coal-To-Nuclear jednoznacznie wskazuje, że takie stereotypowe myślenie ma tyle wspólnego z rzeczywistością, co pięść z nosem.

Naukowcy z Duńskiego Uniwersytetu Technicznego zaprezentowali prototyp magnetokalorycznej pompy ciepła (MCHP) przeznaczonej do zastosowania w budynkach mieszkalnych. Ogrzewa, chłodzi, a także działa jak wymiennik ciepła magazynujący ciepło. Największą przeszkodą tego projektu, cały czas do pokonania, są zbyt duże koszty takiego rozwiązania.

Z tą umową społeczną i produkcją węgla do 2049 r. musiał ktoś górników zrobić w konia. Kiedy tak kurczowo trzymają się dat umieszczonych w harmonogramie zamykania kopalń, pojawiają się informacje o możliwej likwidacji już drugiego wyrobiska węglowego. Nawet Polska Grupa Energetyczna (PGE) nie ukrywa już planów względem dekarbonizacji. Zgodnie z nimi Elektrownia Rybnik ma jeszcze produkować energię tylko przez 15 miesięcy.