rynek pracy

Pracodawcy są przerażeni, że pracownicy zaczną na nich donosić fiskusowi i szukają sposobu, jak uniknąć takich szantaży, ale też jak utemperować pracowników, żeby nie żądali podwyżek albo nie odeszli do konkurencji, która może jednak zacznie zatrudniać legalnie. Rzygać się chce, zwłaszcza że skala zjawiska jest ponoć porażająca – pisze Agata Kołodziej.

Polski rynek pracy jest w formie niemal najlepszej na świecie, a na pewno w Europie – wynika z raportu Międzynarodowej Organizacji Pracy. Ale na popandemiczną odbudowę nakładają się procesy negatywnie oddziaływające na poszczególne branże, a właściwie na jej pracowników. Patrząc w szerokiej perspektywie wyraźnie widać, że o swoje stanowiska pracy powinni bać się nie tylko górnicy, ale też pracownicy sektora finansowego i obsługi rynku nieruchomości.

Naukowcy z Politechniki Śląskiej w Gliwicach wzięli na tapetę kopalnie w Turowie i przeanalizowali jej ekonomiczne atuty i wpływ na lokalny rynek pracy. I co wyszło? Że górnicy przesadzają.

Brakuje nam fachowców. Nie takich od politologii, polonistyki albo marketingu i zarządzania. Takich od budowania dróg, domów, operatorów maszyn i elektryków. Popyt na pracowników fizycznych cały czas rośnie, podobnie jak ich pensje. Co z tym zrobić? Doskonały przykład do naśladowania dała Holandia: podnieść opłaty za studia wyższe, szczególnie na najmniej przydatnych kierunkach, a w zamian uczniom szkół zawodowych wypłacać coś na kształt 500+. Działa aż huczy!

Liczba pozwoleń na pracę dla cudzoziemców rosła nieprzerwanie od kilkunastu lat. Ale 2020 r. przyniósł załamanie tego trendu. Spadła liczba pracowników z Ukrainy, wzrosła za to z Rosji, Kazachstanu i Turkmenistanu.

Etatów wciąż jest mniej niż przed covidem, ale jeśli ktoś ma pracę, może cieszyć się ze stale rosnącej pensji – tak można by zinterpretować opublikowane w środę dane, choć to oczywiście wredne uproszczenie z mojej strony. Poniżej wyjaśnienie, dlaczego GUS podaje, że zarobki Polaków wciąż rosną, a także info kto może się spodziewać podwyższenia pensji.

Urzędy pracy czeka rewolucja, zamiast kojarzyć się z bezrobociem, mają kojarzyć się z pracą. I to jest super. Mają być bardziej sprawne i zamiast zajmować się biurokracją, mają zajmować się szukaniem pracy. Ale nie tylko tym bezrobotnym, ale również nieaktywnym zawodowo, a więc ludziom, którzy pracy wcale nie szukają. Urzędnicy będą mieli za zadanie ich znaleźć, przesłuchać i znaleźć im pracę. Idziemy w stronę nakazu pracy?

Zaczyna się wypełniać scenariusz, o którym niedawno pisała Agata Kołodziej. Pensje w czerwcu znów wzrosły o prawie 10 proc. do ponad 5800 zł brutto, ale zatrudnienia już nie zachwyca. Kryzys tym razem dotyka firmy, nie pracowników.

20.000 zł netto na umowę B2B już nie robi wrażenia na najbardziej rozchwytywanych pracownikach IT. Firma No Fluff Jobs podsumowała właśnie pierwsze półrocze na rynku pracy IT.

Coraz więcej właścicieli firm w Polsce nie wyrabia z pracą. Młodzi przebierają w ofertach (nie zawsze dobrych, ale jednak), pracownicy z Ukrainy w sile ponad miliona osób nie dali rady załatać wszystkich wakatów. Pracodawcy licytują się na stawki, nie dostrzegając dużo prostszego rozwiązania.

Od lat powtarzamy bezmyślnie, że ponad milion Polaków taka biedna, pracuje na umowie o dzieło, za grosze, bez świadczeń pracowniczych i trzeba ich koniecznie ratować. Tymczasem ostatnie dane ZUS pokazują, że umowy o dzieło to eldorado i to dostępne wcale nie dla miliona, ale dla nielicznych. O takiej „śmieciówce” marzyłby niejeden etatowiec.

Kwiecień w ujęciu rocznym przyniósł wzrosty wynagrodzeń i zatrudnienia. W tym drugim przypadku pierwszy raz od roku firmy wykazały, że przyjęły więcej pracowników niż zwolniły.

Ekonomiści zapowiadają, że gospodarka urośnie o 3-4 proc., ale polscy przedsiębiorcy zachowują się, jakby czekał nas ciężki kryzys, 2021 r. miał być tak samo zły, a może nawet gorszy niż poprzedni, kiedy PKB spadł o 2,8 proc. Dziwne i osobliwe zachowanie, ale wygląda na to, że przestraszyli się trzeciej fali zachorowań. Dla pracowników pracujących w mikrofirmach i w usługach to bardzo złe wiadomości. (Fot. KPRM/Krystian Maj)

Instytut Badań Strukturalnych przedstawił cztery scenariusze dla dekarbonizacji w Polsce i tego, jak się zachowa rynek pracy. Każdy kończy się źle i pokazuje, że rząd musi się lepiej przygotować. Najlepiej już teraz przestać zatrudniać górników i wygaszać szkoły górnicze.

Środek pandemii i największy kryzys gospodarczy od lat, a może i dekad to najgorszy czas na podnoszenie płacy minimalnej - krzyczą pracodawcy. To igranie z ogniem, zagrożenie bezrobociem, szarą strefą i falą upadłości firm - ostrzegają. Prawda jest jednak taka, że dokładnie tych samych argumentów pracodawcy używają co roku, by bronić swoich interesów. Czy rzeczywiście podnoszenie płacy minimalnej zarżnie tysiące firm i pracownicy ostatecznie stracą, zamiast zyskać?

Wraz z końcem roku nie skończą się wcale obawy o pracę. Nie przyniesie tego też rozpoczęcie programu narodowych szczepień. Przyszły rok ciągle jeszcze będzie dla pracowników trudny. W 2021 r. liczba pracujących nadal będzie spadać, a bezrobocie skoczy z 4 do 5,3 proc. Za to płace powinny rosnąć o 4,3 proc. Problem w tym, że połowę z tych podwyżek zeżre nam wysoka inflacja.

Godne życie po utracie pracy zamiast głodowego zasiłku, który i tak na nic nie wystarcza? Najpierw wszyscy musielibyśmy zapisać się do związków zawodowych, a potem musiałby się wydarzyć cud. Ale zanim przyjdzie obudzić się z tego snu, zobaczmy, jak mógłby wyglądać wymarzony przez lewicę system zabezpieczeń na bezrobociu.

Tak, wszystko zaczęło się od wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji. Ale to była tylko iskra. W istocie chodzi o to, że kobiety wiąż nie są pełnoprawnymi podmiotami w społeczeństwie, wciąż chcą za nie decydować mężczyźni, wciąż one mają prawo mieć mniej do powiedzenia niż oni. I doskonale pokazuje to ich rola w gospodarce.

Polskie pensje wciąż wyglądają fatalnie na tle innych krajów UE. Przeciętnie Polak zarabia 26 proc. tego, co Niemiec i 38 proc. tego, co statystyczny Europejczyk. Ale tempo, w jakim doganiamy unijne płace jest imponujące. W ostatnich trzech latach płace w Polsce rosną 15-krotnie szybciej niż w Unii. W takim tempie dogonimy Wspólnotę w 2038 roku.

Czego nie zrobił Tusk, chce dokonać PiS - zlikwidować w końcu tzw. umowy śmieciowe. Ale na drodze staje Jarosław Gowin. O ile jest zgoda co do pełnego oskładkowania wszystkich umów zleceń, o tyle po pierwsze, nie można tego zrobić teraz, po drugie na zleceniach powinno się skończyć. Jarosław Gowin broni bowiem umowa o dzieło jak niepodległości.