Dolar najsłabszy od 52 lat. Złotego nic nie rusza
Złoty rozpoczął tydzień spokojnie, utrzymując pozycję jednej z najmocniejszych walut regionu. Dolar ma za sobą najgorszy okres od ponad pół wieku. Inwestorzy coraz wyraźniej grają na głębokie cięcia stóp w USA. Nam obniżka o 125 pkt. jakoś nie zaszkodziła.
Dolar we wtorek przed południem kosztował 3,68 zł, euro 4,26 zł, frank szwajcarski niemal 4,60 zł, a funt szterling 3,90 zł. Po dynamicznych ruchach z końcówki ubiegłego tygodnia złoty rozpoczął nowy tydzień spokojnie, utrzymując pozycję jednej z najmocniejszych walut regionu.
Amerykańska waluta ma za sobą najsłabszy okres od 1973 roku. Inwestorzy coraz częściej obstawiają, że Rezerwa Federalna już w 2026 roku ruszy z serią cięć stóp procentowych – i to znacznie głębszych niż w Europie. W opinii analityków słabnący dolar to właśnie wypadkowa oczekiwań na łagodniejszą politykę monetarną i rosnących obaw o kondycję rynku pracy w USA.
Widzimy, że Fed reaguje nie tylko na spadek inflacji, ale także na pogarszające się wskaźniki zatrudnienia. Rynek pracy zaczyna alarmować decydentów – zauważa Eryk Szmyd, analityk rynków finansowych XTB.
Dodatkowym czynnikiem niepewności jest polityka Donalda Trumpa. To on – po objęciu władzy – wskaże nowego szefa Fed, a jego administracja już dziś daje jasno do zrozumienia, że stopy procentowe w Stanach są zbyt wysokie. Sekretarz skarbu Scott Bessent otwarcie krytykuje opóźnianie luzowania, a sam Trump mówi wprost, że „w USA nie ma inflacji”.
Czytaj więcej w Bizblogu o kursach walut
Na tle takiej retoryki złoty wypada zaskakująco dobrze. Pomimo tego, że NBP w tym roku ściął stopy łącznie o 125 punktów bazowych, inwestorzy nie odczytują tego jako sygnału słabości gospodarki, lecz raczej jako jej normalizację po okresie restrykcyjnej polityki.
Obniżki w Polsce to efekt powrotu do równowagi, a nie spowolnienia. Dynamika wynagrodzeń rzeczywiście słabnie, przemysł nie jest w fazie ekspansji, ale ogólny obraz gospodarki pozostaje stabilny – podkreśla Eryk Szmyd z XTB.
Region CEE pod presją globalnych nastrojów
Ekonomiści Santander Bank Polska zwracają uwagę, że polska waluta – podobnie jak forint i korona czeska – może w tym tygodniu pozostawać wrażliwa na zmiany globalnych nastrojów.
Waluty regionu CEE mogą być podatne na wahania z tytułu zmian globalnych nastrojów, a dodatkowo złoty może się nieco osłabić po dzisiejszych danych o bilansie płatniczym – wskazują analitycy banku.
Ich zdaniem chwilowy wzrost rentowności obligacji to raczej efekt niższego popytu z powodu świątecznego dnia w USA i kilku innych krajach, a nie odwrócenia trendu.
Po nerwowej końcówce ubiegłego tygodnia, w której kurs EUR/USD zbliżył się do 1,1560, poniedziałek przyniósł uspokojenie. Pomogły w tym bardziej koncyliacyjne wypowiedzi Donalda Trumpa na temat konfliktu handlowego z Chinami oraz dobre wiadomości z Bliskiego Wschodu.
Odbicie kursu €/US$ w okolice 1,1590 i wyraźny wzrost optymizmu inwestorów to efekt geopolitycznego oddechu i braku amerykańskich graczy na rynku z okazji Dnia Kolumba – tłumaczą ekonomiści ING Banku.
Co dalej z dolarem i złotym
Rynek spodziewa się, że amerykański Fed zacznie cykl obniżek stóp w 2026 roku. Być może nawet o 150 punktów bazowych. To mogłoby jeszcze bardziej osłabić dolara i skierować kapitał w stronę metali szlachetnych oraz rynków akcji. W Polsce ewentualne obniżki stóp będą raczej łagodne i rozłożone w czasie.
Złoty może w przyszłym roku korygować się w kierunku 3,80 za dolara, ale trwałe odwrócenie trendu jest mało prawdopodobne. Nawet jeśli USD/PLN chwilowo odbije powyżej 4,00, to w dłuższym terminie polska waluta pozostanie mocna – prognozuje Eryk Szmyd z XTB.
