gazprom

Uniezależnianie się Polski od rosyjskiego gazu idzie pełną parą. Baltic Pipe ma pełną przepustowość osiągnąć na początku przyszłego roku. Ale to nie jedyny sposób na uwolnienie się od rosyjskiego surowca. Właśnie uruchomiono polsko-litewski gazociąg GIPL.

Być może wydaje się, że Putin decydując się na gazową wojnę i zakręcając kurek Gazpromu już drugi raz strzela sobie w kolano. Tylko, że gra wcale nie toczy się o płatności w rublach, których brak miał koniec końców poirytować Moskwę. Stawka jest o wiele poważniejsza. Rzecz w unijnych sankcjach naftowych, jakie mogą być nałożone na Rosję.

Ciągle nie jest do końca jasne, jak Niemcy zachowają się w stosunku do embarga na rosyjską energii. Z Berlina co chwilę nadchodzą sprzeczne komunikaty. Chociaż ewidentnie nasi zachodni sąsiedzi są coraz bliżej przebudzenia. Prezydent Niemiec właśnie przyznał, że poparcie Nord Stream 2 było błędem, a rząd federalny przejął niemiecką spółkę-córkę Gazpromu.

Putin robi wszystko, żeby zachodnie sankcje nie rozszarpały rosyjskiej gospodarki i przy okazji też rodzimej waluty. Nakaz płacenia za rosyjski gaz ziemny w rublach zagraniczni kontrahenci już wyśmiali, ale to wcale nie zraża agresora z Moskwy, który nie przejmuje się rzeczywistością i dalej robi swoje. Stąd pismo Gazpromu do PGNiG w sprawie zmian płatności za tranzyt surowca.

Premier Mateusz Morawiecki postanowił, że Polska zacznie udawać pannę, która uparcie nie poddawała się wschodnim zalotom i do tego samego namawiała od lat swoich zachodnich kolegów, którzy jednak ciagle patrzyli w kierunku Moskwy. Panna tupnęła nogą, ale się nie obraziła. Teraz jeszcze bardziej wzywa całą Unię Europejską, żeby tak jak ona odwróciła się plecami do rosyjskiej energii i postawiła też na niezależność energetyczną. I tylko gromki śmiech obserwatorów nieco burzy ten przekaz.

Kurs rubla jawnie drwi sobie z rosyjskich sankcji, na giełdzie w Moskwie dwucyfrowe wzrosty. Normalnie jakby nie było wojny w Ukrainie, ale Rosja była krajem miodem i mlekiem płynącym.

Aż o dwie trzecie mniejszy import gazu z Rosji w tym roku, a docelowo całkowita rezygnacja z tego kierunku dostaw. Wiceszef Komisji Europejskiej Franz Timmermans przedstawił ambitny plan odejścia Europy od rosyjskiego gazu, co jeszcze dwa tygodnie temu na Zachodzie nikomu nie mieściło się w głowie. Operacja będzie trudna, ale jest realna. Nie obędzie się jednak bez „wkładu własnego” ze strony zwykłych obywateli. (Fot. PGNiG)

Po tym, jak budowa nowego bloku węglowego w Elektrowni Ostrołęka, a następnie zakończenie prac i rozbiórka pochłonęły w sumie jakieś 1,5 mld zł – teraz chcemy wydać ponad dwa razy więcej, ale tym razem na moce gazowe. Na szczęście podobnym tropem nadążają Niemcy, którzy wbrew sprzeciwowi kilku państw, do unijnej taksonomii wpychają na siłę gaz ziemny. Taki scenariusz najbardziej podoba się Rosji.

Coraz bardziej zagęszcza się na gazowej szachownicy. Rosja chce dalej odgrywać na niej wiodącą rolę, zwłaszcza że projekt unijnej taksonomii ma traktować gaz ziemny jako paliwo zielone. Polska spod tego energetycznego topora ma uciec dzięki Baltic Pipe, czego Moskwa nie potrafi odżałować i w rewanżu żąda wyższych cen w ramach kończącego się w tym roku kontraktu jamalskiego.

Całą obecną politykę prezydenta Rosja Władimira Putina można streścić w następujący sposób: Kreml gra na poróżnienie członków UE, a pomaga mu w tym Gazprom, który dzieli kraje na lepsze i gorsze, nagradzając tych pierwszych i rzucając kłody po nogi tym drugim. Cel jest jeden: szybkie uruchomienie Nord Stream 2. Skutki uboczne w postaci gigantycznych podwyżek rachunków w UE to miód na serce gospodarza Kremla.

Dni, w których cena gazu na giełdzie spada o ponad jedną trzecią w parę godzin, zdarzają się zapewne raz na wiele lat. A to się wydarzyło w środę 6 października. Gdybym miał rubrykę pod tytułem wykres tygodnia, to w tym tygodniu nie miałbym żądnego problemu, co w niej umieścić.

Prezesi polskich państwowych banków to przy swoich rosyjskich odpowiednikach ubodzy krewni. Pensje dziesięciu najlepiej opłacanych prezesów banków w Polsce to ledwie połowa zarobków szefa Sberbanku. Popularny rosyjski portal Baza ujawnił zarobki niektórych prezesów państwowych spółek, co było przez lata wielce strzeżoną tajemnicą. Ile zarabia prezes Gazpromu czy największego rosyjskiego banku? I jak się to ma do zarobków polskich menedżerów.

Przejęcie Grupy PGNiG przez PKN Orlen powinno być uzależnione od spełnienia konkretnych warunków, które postawi stojąca na straży zachowania konkurencyjności rynku Komisja Europejska. Czy ceną za fuzję będzie liberalizacja rynku? Jeśli tak to będzie ona miała miejsce w newralgicznym momencie zrzucania przez Polskę uzależnienia gazowego od Gazpromu co może być niebezpieczne.

Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo informuje, że w ramach kontraktu jamalskiego złożyło do Gazpromu wniosek o renegocjację warunków cenowych dostaw gazu.

Ponad 29 mld zł kary dla Gazpromu i ponad 234 mln zł kary dla 5 pozostałych spółek za prowadzenie działań przy budowie rurociągu pomimo braku zgody na transakcję Nord Stream 2. Taką bezprecedensową decyzję podjął Tomasz Chróstny, prezes UOKiK-u.

Gazprom, postrach Europy Środkowej i energetyczne narzędzie nacisku Kremla, słabnie w oczach. Poturbowany przez ciepłą zimę, koronawirusa i amerykańskie sankcje uderzające w Nord Stream 2 musi mierzyć się także z uderzającą w niego rewolucją LNG.

Dywersyfikacja dostaw ropy na Białoruś to wielka szansa, by od naciskanego przez Rosjan Aleksandra Łukaszenki uzyskać liczne korzyści. W tym celu władze w Warszawie powinny wykorzystać wszelkie narzędzia, jakimi dysponują. Włącznie z podporządkowanymi sobie spółkami skarbu państwa.

Gaz-System podpisał z Saipem Limited wart 280 mln euro kontrakt na budowę Baltic Pipe. Można cieszyć się, że rozpoczęliśmy wreszcie drogę ku niezależności energetycznej, ale chciałbym przy tej okazji przypomnieć wszystkim, że Włosi już raz nieźle namieszali. I to przy tak samo ważnej inwestycji.

Wiosenne pogoda nie powinna nas zmylić. Polsko-rosyjskie relacje gazowe wkraczają właśnie w nową fazę poważnego kryzysu (zwykle działo się tak zimą). Stawką w grze są ceny gazu i 1,5 mld dolarów rekompensaty.

Trybunał Arbitrażowy w Sztokholmie uznał pod koniec marca, że rosyjski gaz sprzedawany Polsce był zbyt drogi. Gazprom musi oddać PGNiG za niecałe 6 lat w sumie ok. 1,5 mld dolarów. Okazuje się, że Rosjanie ani myślą wykonać ten wyrok.