Zarobisz więcej, zapłacisz 32 proc. Progi podatkowe w 2026 r.
W 2026 roku podatnicy w Polsce rozliczają podatek dochodowy od osób fizycznych m.in. na zasadach ogólnych, według dwóch głównych progów podatkowych. Dowiedz się, ile maksymalnie możesz zarobić, aby nie płacić więcej fiskusowi.
Skala podatkowa i progi podatkowe
Progi podatkowe obowiązują wyłącznie podatników rozliczających się za pomocą skali podatkowej, czy inaczej zasad ogólnych. W grupie tej znajdują się osoby, których dochody rozliczane są przez płatników, oraz niektórzy przedsiębiorcy. Na rok podatkowy 2026 obowiązują następujące progi podatkowe w PIT:
- pierwszy próg – dotyczy dochodu rocznego do 120 000 zł. Oznacza to, że każdy dochód mieszczący się w tej kwocie jest opodatkowany stawką 12 proc.,
- drugi próg - obowiązuje od nadwyżki ponad 120 000 zł. To oznacza, że tylko ta część dochodu, która przekracza próg, jest opodatkowana wyższą stawką (32 proc.).
Taka konstrukcja sprawia, że podatnik, którego dochód wynosi np. 150 000 zł rocznie, zapłaci 12 proc. od pierwszych 120 000 zł, a 32 proc. tylko od pozostałych 30 000 zł.
Kwota wolna od podatku w 2026 roku i trzeci próg podatkowy
W 2026 roku kwota wolna od podatku nadal wynosi 30 000 zł. Oznacza to, że dochód do tej wysokości nie podlega opodatkowaniu PIT. W praktyce kwota ta wpływa też na tzw. kwotę zmniejszającą podatek. W rozliczeniu rocznym obniża ona sumę należnego podatku. Rząd planował podnieść kwotę wolną do kwoty 60 000 zł, jednak obecnie podatnicy muszą zadowolić się dwa razy niższą sumą.
W języku potocznym istnieje jeszcze pojęcie trzeciego progu podatkowego, jednak nie znajdziemy go w żadnej ustawie. Chodzi o kwotę 1 000 000 zł dochodu, powyżej której podatnik ma obowiązek uiścić tzw. daninę solidarnościową. Należność oblicza się za pomocą stawki 4 proc. i płaci od nadwyżki dochodów.
W praktyce mówimy więc aż o trzech progach podatkowych:
- 30 000 zł – jest to kwota dochodu, do której w ogóle nie płaci się podatku,
- 120 000 zł – jest to kwota dochodu, powyżej której podatek oblicza się za pomocą stawki 32 proc.,
- 1 000 000 – jest to kwota dochodu, powyżej której oprócz podatku trzeba zapłacić daninę solidarnościową.
Czytaj więcej na Bizblog.pl:
Próg progresji podatkowej - jak działa w praktyce?
Progi podatkowe mają charakter progresywny, co oznacza, że podatnik nie traci korzyści niższych stawek w momencie przekroczenia kolejnego progu. Innymi słowy, jeśli zarabiasz:
- 20 000 zł rocznie – nie płacisz podatku dochodowego,
- 60 000 zł rocznie – płacisz podatek dochodowy według stawki 12 proc.,
- 150 000 zł rocznie – płacisz podatek dochodowy według stawki 12 proc. (do kwoty 120 000 zł) oraz 32 proc. (od nadwyżki).
W praktyce podatnicy często szukają sposobów, aby zminimalizować wpływ progów na ostateczną kwotę podatku. Do popularnych strategii należą:
- wspólne rozliczenie małżonków - pozwala „połączyć” progi podatkowe i kwotę wolną, co w praktyce oznacza, że wspólny dochód do 240 000 zł może być opodatkowany stawką 12 proc. z uwzględnieniem kwoty wolnej obojga małżonków,
- ulgi i odliczenia – np. ulga na dzieci, darowizny czy odliczenia składek obniżają podstawę opodatkowania, zmniejszając podatek do zapłaty.
Progi podatkowe tylko dla zasad ogólnych
Pierwszy i drugi próg podatkowy nie obowiązują tych, którzy rozliczają się na podstawie podatku liniowego, karty podatkowej i ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Jednocześnie nie mogą oni korzystać z kwoty wolnej od podatku. W powyższych grupach znajdują się przede wszystkim przedsiębiorcy, którzy świadomie wybierają inną formę opodatkowania. Tym samym najczęściej płacą niższy podatek, niż gdyby rozliczali się na zasadach ogólnych.
