PGG

Polskie górnictwo jest na tak ostrym zakręcie, że zaraz może wypaść z toru. Ustawa górnicza ma pod górkę w Senacie, górnicy nie mogą dogadać się z rządem w sprawie podwyżek, a proces notyfikacyjny umowy społecznej może trwać nawet rok. Tylko, że przez ten czas branża musi mieć za co żyć. A z tym jest coraz gorzej.

Węgiel cały czas schodzi jak ciepłe bułeczki. Zgodnie z informacjami Agencji Rozwoju Przemysłu, listopad był kolejnym miesiącem, w którym w Polsce więcej węgla sprzedawano, niż wydobywano: 5,2 mln ton w porównaniu z 4,6 mln ton.

Kilka tygodni temu związkowcy żądali od zarządu wypłaty do końca roku specjalnej rekompensaty – ze względu na rosnące koszty utrzymania i inflację. Ale górnikom musiał ktoś podpowiedzieć, że drożyzna nie dotyczy tylko pracowników kopalni, więc zmienili taktykę. Obecnie chcą wypłaty dodatkowych pieniędzy za wrzesień, październik, listopad i grudzień w związku ze zwiększonym wysiłkiem załóg górniczych PGG S.A., aby dostarczyć do odbiorców dodatkowe tony węgla wydobywanego w dni wolne od pracy – pisze Michał Tabaka.

Nie będzie błyskawicznego procedowania nowelizacji ustawy górniczej. Zgłoszono tyle poprawek, że projekt wróci do prac w komisji. Nie chodzi bowiem o kolejną byle jaką zmianę ustawy, a o przepisy, dzięki którym polskie górnictwo ma mieć szansę przetrwać najbliższe lata.

Śnieg, mróz, brak węgla, przerwy w dostawie prądu. Wystarczy, że spełnią się prognozy meteorologów, a ta zima na długo zapadnie nam w pamięć. W tej chwili w składach opału węgla nie ma i trzeba czekać nawet do końca stycznia. Kopalnie dla klientów indywidualnych wprowadziły za to limity.

Najgorsze nie uczyć się na swoich i cudzych błędach., a rządzący w przypadku PGG i górników właśnie powielają schemat sprzed kilku lat. Najpierw pompowanie miliardów, zwalnianie z ZUS-u, umarzanie długów, a potem nowa spółka i od początku to samo.

Na papierze wynagrodzenia górników wyglądają imponująco. W sytuacji, gdy PGG, największa spółka górnicza w kraju ledwie zipie, zarobki jej pracowników budzą ogromne kontrowersje, ale jest w tych danych drugie dno. Zarobki zarządu i członków rady nadzorczej.

Zgodnie z planem ruszyły negocjacje płacowe dotyczące świadczenia antyinflacyjnego w Polskiej Grupie Górniczej (PGG), która szykuje się do wypłat premii barbórkowych i za chwilę też czternastych pensji. Na razie ustalono tylko tyle, że rozmowy będą kontynuowane 6 grudnia. Wtedy też o polskiej transformacji energetycznej mamy wiedzieć znacznie więcej.

Zarobki górników budzą mnóstwo kontrowersji. I wcale nie chodzi o to, że pracownicy kopalni zarabiają nie wiadomo jak dużo, ale o to, że w sytuacji, gdy firma stoi na krawędzi bankructwa, związki nie mają skrupułów, by domagać się wypłaty kolejnych bonusów. Przełom roku to tradycyjnie okres wypłaty premii barbórkowych, a potem czternastych wynagrodzeń, ale jak się okazuje, to za mało, żeby sprostać żądaniom płacowym w PGG.

Najpierw rząd za pieniądze podatników uspokoił górników pożyczką z Polskiego Funduszu Rozwoju i zaklepał niemałą forsę na ich wypłaty i premie barbórkowe. Teraz zaś trzyma kciuk za szybkie zakończenie negocjacji z Komisją Europejską w sprawie pomocy publicznej dla polskiego górnictwa. Bo branża bez pomocy państwa kolejnego roku nie przetrwa.

120 tysięcy złotych to dla górników niezbyt kusząca kwota – można sądzić po reakcji pracowników Polskiej Grupy Górniczej. Chętnych w największej spółce górniczej Unii Europejskiej ze świecą szukać. Ciekawe, czy rząd zdecyduje się podbić stawkę.

Greenpeace Polska wytyka obecnemu ministrowi klimatu i środowiska oraz jego poprzednikom, że wydawali koncesje kopalniom na wydobycie węgla bez wymaganej prawem oceny oddziaływania na środowisko. Aktywiści zapowiadają kroki prawne.

Pierwszy materiał o wynagrodzeniach górników wywołując burzę w internecie i gorącą dyskusję. Taki był jego cel. Chcemy zwrócić uwagę Polaków na to, że w tym urzędniczo-politycznym galimatiasie wszystko stanęło na głowie i należy coś z tym zrobić. Nie chodzi nam o szczucie Polaków na górników, ale o uświadomienie politykom, że czas wziąć odpowiedzialność za to, co dzieje się w polskich kopalniach.

Do końca kwietnia mają trwać konsultacje w sprawie projektu nowelizacji ustawy o funkcjonowaniu górnictwa kamiennego. Nowe regulacje wyliczają koszt restrukturyzacji branży i ograniczania w niej zatrudnienia w ciągu kilku lat. I jedno jest pewne: tanio nie będzie, choć na pewno drożej niż zakłada rząd.

Służby finansowe i kadrowe w Polskiej Grupie Górniczej (PGG) musiały odetchnąć z ulgą, jak się okazało, że pożyczka z Polskiego Funduszu Rozwoju (PFR) w wysokości 1 mld zł jest już na koncie spółki. Już pal licho, że tych pieniędzy starczy raptem an kilka miesięcy. Gorzej, że tak po prawdzie nie da się ich odzyskać. Bo niby jak?

Zbliża się wielkimi krokami rekrutacja do szkół średnich, także na kierunki górnicze. Podzwoniliśmy, żeby sprawdzić, ilu jeszcze chętnych chce się uczyć fedrowania. I wychodzi na to, że w Polsce powoli przestajemy szkolić przyszłych górników. Przynajmniej na razie, do czasu wynegocjowania wreszcie z rządem umowy społecznej, która ma być fundamentem transformacji energetyki i górnictwa.

Plan rządu był taki: umowa społeczna z górnikami podpisana do końca marca, a na początku kwietnia notyfikacja Komisji Europejskiej. Ale niestety, negocjacje utknęły w martwym punkcie i będą kontynuowane po świętach wielkanocnych. A zasada teraz jest już taka: im dłużej będą trwać, tym więcej kasy pójdzie na utrzymanie PGG przy życiu.

Można upierać się przy węglu albo można stać się klimatycznym wojownikiem ściągającym, gdzie się da emisje CO2. Niestety, polski rząd wybrał najgorsze rozwiązanie i postanowił przeprowadzić transformację energetyczną w rozkroku. Ekipa premiera Morawieckiego wie, że podłączając górniczego trupa pod państwową kroplówkę, kupuje jedynie czas. Raptem kilka miesięcy.

Polskiej Grupie Górniczej wkrótce może zabraknąć pieniędzy na wypłaty. Ratunkiem miała być pożyczka od Polskiego Funduszu Rozwoju, ale nosem kręciły banki, którym państwowa spółka jest już winna ok. 2 mld zł. Ale górnicy chyba mogą spać spokojnie. Rząd już tak zmienił prawo, że prezes PFR nikogo o zdanie nie będzie musiał pytać.

W tym tygodniu strona rządowa z górnikami ma spotkać się jeszcze parę razy. Celem jest podpisanie umowy społecznej, którą jeszcze na koniec musi klepnąć Bruksela. Dzisiaj jednak wśród rozmówców z jednej i drugiej strony ze świecą szukać tych, którzy mogą zaproponować realny termin zakończenia tych negocjacji. Jakby polskie górnictwo miało nadmiar czasu, którego przecież nie ma wcale.