Ojciec przelał pieniądze na konto syna. Fiskus miał niełatwe zadanie
Skarbówka wzięła na tapet sprawę przekazania pieniędzy między ojcem a synem. Chodziło o sytuację, w której środki trafiły na konto syna tylko po to, by mógł je odebrać ich właściciel. Kluczowe było ustalenie, jak taką operację traktować podatkowo i czy jest to przypadek depozytu nieprawidłowego.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której wyjaśnił skutki podatkowe przekazania pieniędzy między ojcem i synem. Sprawa dotyczy sytuacji, w której syn przyjął na swoje konto środki należące do ojca mieszkającego na Białorusi. Kluczowe było ustalenie, czy taka operacja podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, czyli PCC.
Czy należy się podatek PCC?
Z treści interpretacji wynika, że ojciec podatnika otrzymał należne mu pieniądze w euro od osób trzecich. Ponieważ nie posiadał rachunku bankowego w Unii Europejskiej, poprosił syna mieszkającego w Polsce o przyjęcie środków na jego konto. Strony zawarły nieodpłatną umowę przechowania pieniędzy. Syn zobowiązał się jedynie do ich przyjęcia i przekazania właścicielowi.
Z zapisów umowy wynikało jasno, że syn nie może korzystać z tych pieniędzy ani nimi rozporządzać. Nie miał prawa przeznaczyć ich na własne potrzeby, pożyczyć czy osiągnąć jakiejkolwiek korzyści. Jego rola sprowadzała się wyłącznie do przechowania środków przez krótki czas i oddania ich ojcu w niezmienionej wysokości.
Z deklaracji mężczyzny wynika, że po wpływie pieniędzy na konto syna środki zostały niezwłocznie wypłacone w gotówce, a następnie przekazano je ojcu na Białoruś, a ojciec potwierdził odbiór pieniędzy pisemnym pokwitowaniem. Syn podkreślił, że cała operacja miała charakter jednorazowy i nie była planowana jako powtarzalny sposób przekazywania środków w przyszłości.
Więcej wiadomości an temat KSeF można przeczytać w tych tekstach:
Syn zapytał skarbówkę, czy taka umowa przechowania pieniędzy ojca powoduje obowiązek zapłaty PCC. Jego zdaniem taka sytuacja nie powinna podlegać temu podatkowi, ponieważ nie jest to żadna z czynności wymienionych w ustawie.
Depozyt nieprawidłowy
Skarbówka wyjaśniła, że ustawa o PCC zawiera zamknięty katalog umów i czynności, które podlegają opodatkowaniu. Są to między innymi sprzedaż, zamiana, darowizna w określonej części, ustanowienie hipoteki czy umowa pożyczki. Wśród nich znajduje się także tak zwany depozyt nieprawidłowy, ale nie ma zwykłej umowy przechowania.
KIS wyjaśnił, że różnica między tymi umowami jest istotna. W depozycie nieprawidłowym osoba przechowująca może korzystać z pieniędzy i rozporządzać nimi, a następnie oddaje taką samą kwotę. W zwykłym przechowaniu nie ma takiej możliwości. Własność pieniędzy pozostaje przy osobie, która je powierzyła.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że w opisanej sytuacji mamy właśnie zwykłe przechowanie. Jak wskazano w interpretacji, „umowa przechowania nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu”, jeśli przechowawca nie może rozporządzać pieniędzmi. Oznacza to, że w tej sprawie nie powstał obowiązek zapłaty PCC ani składania deklaracji PCC-3.
