Sezon koncertowy pełen min. Oto najczęstsze triki branży
Sezon festiwalowy rusza z kopyta, a wraz z nim wracają stare niebezpieczeństwa. Między ukrytymi opłatami serwisowymi a niezgodnymi z prawem zapisami o braku odpowiedzialności, branża koncertowa stworzyła dla fanów prawdziwe pole minowe. Na szczęście mamy instrukcję, jak przez nie bezpiecznie przejść i nie stracić przy tym fortuny.
Rozkręcający się właśnie na dobre sezon festiwalowo-koncertowy w Polsce to gratka dla milionów fanów muzyki na żywo, ale też spiętrzenie mniej lub bardziej niebezpiecznych pułapek, które potrafią położyć się cieniem na artystycznych wrażeniach. W przedzieraniu się przez gąszcz skomplikowanych umów i regulaminów, którymi obwarowują się organizatorzy czy sprzedający bilety pośrednicy, przyda się wiedza o tym, jakie panują tu zasady gry.
Nie mamy pańskiego płaszcza i co nam pan zrobi?
Zebrał je i umieścił w „Poradniku koncertowym” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Podpowiadamy w nim, na co zwrócić uwagę jeszcze podczas zakupu biletu, o czym pamiętać tuż przed eventem. Potwierdzamy, że szatnia odpowiada za pozostawione w niej rzeczy i wyjaśniamy, jak skorzystać z konsumenckich praw w razie potrzeby – mówi Jagoda Kruszewska z departamentu komunikacji UOKiK.
W Bizblog Spider’s Web wybraliśmy z tej publikacji najważniejsze naszym zdaniem informacje.
Bitwa o bilet, czyli pułapki cyfrowego zakupu
Zanim wpadniesz w szał kupowania, pamiętaj, że presja czasu (liczniki, znikające bilety) bywa narzędziem marketingowym. Zachowaj więc spokój. A na początku dowiedz się, z kim masz do czynienia.
Sprawdź dane firmy. Wiarygodny sprzedawca musi podać pełną nazwę, adres siedziby oraz dane kontaktowe. Jeśli ograniczył się do podania adresu e-mail, a jedyną dostępną formą kontaktu jest formularz, powinna zapalić się czerwona lampka – zachowaj szczególną ostrożność.
Pamiętaj, że prawa konsumenta chronią cię tylko wtedy, gdy kupujesz od firmy, a nie od bliżej nieokreślonej „marki” egzystującej wyłącznie w social mediach.
Uważaj na nieuczciwą praktykę tzw. drip pricingu. Polega na tym, że początkowo cena biletu jest niska, ale w trakcie kupowania niespodziewanie rośnie, bo nagle pojawiają się dodatkowe – i to obowiązkowe – opłaty. Tymczasem przepisy mówią jasno, że masz prawo znać całkowity koszt biletu (wraz z opłatami, np. serwisową, za dostawę czy nawet za SMS z przypomnieniem) już na starcie.
Ceny mogą się wprawdzie zmieniać – zakup z wyprzedzeniem jest zwykle tańszy (tzw. early birds) – także w zależności od popularności wydarzenia, ale sprzedawca musi o tym jasno informować.
Skorzystaj z innych poradników na stronach Bizblog Spider's Web:
Regulaminy. Mały druk, duże problemy
Kupujesz bilet online, więc na razie się nie przejmujesz, bo w razie czego masz dwa tygodnie, żeby go zwrócić? To spory błąd. W przypadku imprez z wyznaczonym terminem nie przysługuje nam ustawowe 14-dniowe prawo do odstąpienia od umowy (czyli właśnie zakupu biletu przez internet) bez podania przyczyny. Ewentualny zwrot pieniędzy jest możliwy wyłącznie wtedy, gdy taką furtkę przewidział sam organizator i zapisał to w regulaminie, co zazwyczaj wiąże się z dodatkową opłatą.
Żeby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji (chyba że nie masz nic przeciwko np. występowaniu w reklamie, na którą nie będziesz miał wpływu i za którą nie dostaniesz ani grosza) warto też poznać regulaminowe zapisy dotyczące zgód marketingowych oraz wykorzystania naszego wizerunku. Pamiętaj też o (często rygorystycznych) zasadach dotyczących wstępu dla niepełnoletnich czy zakazach nagrywania występów – mogą je wprowadzić organizatorzy lub sami artyści, choć powinno to nastąpić najpóźniej w chwili zakupu biletu.
Torby, picie, lekarstwa i… płaszcz
Kwestie logistyczne potrafią zepsuć zabawę jeszcze zanim z głośników rozlegną się pierwsze dźwięki, dlatego przed wyjazdem na koncert koniecznie sprawdź regulamin obiektu. To on dyktuje zasady dotyczące wnoszenia bagażu, a standardem jest zakaz wnoszenia toreb i plecaków większych niż kartka A4. Podobnie rzecz ma się z jedzeniem i napojami, które zazwyczaj lądują w koszu przed bramkami, oraz lekami, które – by przejść kontrolę – muszą znajdować się w oryginalnych opakowaniach.
Na szczęście od czasu, gdy Stanisław Bareja kręcił „Misia”, wiele się w Polsce zmieniło; dziś powierzenie szatniarzowi płaszcza nie powinno być powodem do obaw, czy ten zechce nam go zwrócić. UOKiK przypomina, że jeśli decydujemy się na skorzystanie z szatni lub depozytu, za nasze rzeczy odpowiada przedsiębiorca – bez względu na to, czy usługa jest płatna, czy darmowa. Wszelkie zapisy w regulaminach wyłączające tę odpowiedzialność są po prostu bezprawne. Dobrze byłoby też zachować numerek lub paragon z szatni – bez tego trudniej będzie dochodzić odszkodowania za zgubioną lub zniszczoną odzież.
Świetna okazja... na areszt
Rynek wtórny to z kolei prawdziwe pole minowe, szczególnie w przypadku biletów imiennych, gdzie wejście na teren imprezy wymaga okazania dokumentu tożsamości zgodnego z danymi na wejściówce.
Co więc zrobić, gdy biletów na nasz wymarzony koncert zabrakło?
Nie daj się emocjom, nie kupuj od przypadkowych osób w mediach społecznościowych. Korzystaj z oficjalnych kanałów sprzedaży lub zweryfikowanych platform. Gdy kupujesz od osoby prywatnej – nie masz ochrony konsumenckiej – czytamy w publikacji UOKiK.
Należy przy tym pamiętać o ważnym aspekcie prawnym: w Polsce odsprzedaż biletów z zyskiem to wykroczenie, za które można zapłacić wysoką grzywnę lub nawet trafić za kratki.
Jeśli jednak to nas oszukano, możemy złożyć w banku reklamację i skorzystać z procedury chargeback (o ile za bilet płaciliśmy kartą). UOKiK radzi też powiadomić o oszustwie policję, CERT Polska oraz administratorów serwisu, w którym doszło do transakcji.
W sytuacji, gdy koncert okaże się rażąco niezgodny z tym, na co umawialiśmy się kupując bilet – na przykład zamiast pięciu zapowiadanych gwiazd wystąpią tylko trzy – mamy prawo do złożenia reklamacji. Kluczowe jest ustalenie adresata roszczeń: w sprawie błędów technicznych (np. nieczytelny bilet) piszemy do bileterii, a w sprawie samej imprezy (np. znikających z line-upu artystów) – do organizatora. Przedsiębiorca ma 14 dni na ustosunkowanie się do naszego pisma, a brak reakcji w tym terminie z automatu oznacza uznanie reklamacji. W dobie kryzysów branży eventowej bardzo istotny jest też fakt, że przy odwołanym koncercie nie musimy godzić się na proponowany w zamian voucher – mamy prawo domagać się zwrotu pieniędzy, w tym wszystkich obowiązkowych opłat poniesionych przy zakupie.
