Rosja śmieje się z Unii Europejskiej i w najlepsze planuje przyszłość z gazem ziemnym
Aleksander Nowak, minister energetyki Rosji, przekonuje, że o przyszłość paliw kopalnych nie ma co się bać. Może i Bruksela chce je w następnych latach mocno ograniczyć, ale za to Moskwa ma całkiem odwrotne plany.
Od dłuższego czasu polityka Komisji Europejskiej jest łatwa do przewidzenia. Paliwa kopalne, zdaniem Brukseli, powinny mieć z roku na roku mniejszy udział w kontynentalnym miksie energetycznym, na rzecz odnawialnych i zeroemisyjnych źródeł energii. Zielony skręt ma być zaś brany na aż tak dużej prędkości, że już z końcem 2025 r. w Unii Europejskiej subsydiowanie ropy, węgla i gazu ziemnego byłoby zabronione.
Teraz wychodzi na to, że na Starym Kontynencie nie wszyscy jednak chcą podążać w tym kierunku. Na przykład Moskwa obiera zgoła inny kurs.
Rosja stawia przede wszystkim na gaz
Przedstawiciel rosyjskiego rządu nie ukrywa, że Moskwa celuje przede wszystkim w gaz ziemny. Zdaniem Aleksandra Nowaka popyt na ten surowiec będzie rósł nie tylko w następnych latach, ale nawet dekadach. Plan Rosji zakłada, że do 2035 r. produkcja gazu w Rosji osiągnie 1 bilion metrów sześciennych rocznie. Patrząc na zeszłoroczną produkcję na poziomie niespełna 680 mld m sześć. jest to jak najbardziej do zrealizowania.
Skoro Moskwa chce więcej gazu wydobywać, to też będzie go jeszcze więcej sprzedawać poza swoimi granicami. Eksport ma wzrosnąć kilkukrotnie z 29 mln ton rocznie do ok. 120-140 mln ton. Jednocześnie przy przesyłaniu ok. 200 mld m sześć. gazu zimnego rurociągami do Europy, w tym spornego politycznie i gospodarczo Nord Stream.
Międzynarodowej Agencji Energii aż tak optymistyczna jeżeli chodzi o gaz ziemny wcale jednak nie jest. Jej zdaniem zapotrzebowanie UE na ten surowiec (jego blisko trzecią część zaspokaja rosyjski Gazprom) może do końca tej dekady spadać, osiągając ostatecznie wartości o 8 proc. niższe od tych z 2019 r.
Gaz ziemny, czyli niska emisja i wodór do tego jeszcze
Minister energetyki Rosji widzi jednak w gazie ziemnym przyszłego zbawcę klimatu. Jego zdaniem nie dość, że to źródło energii przyjazne środowisku, który odpowiada za prawie dwukrotnie mniejszą emisję CO2 niż węgiel, to w dodatku może się przyczynić do wodorowej ekspansji Rosji. Wszak jednym ze sposobów na produkcję wodoru, w którym wielu widzi przyszłego lidera energetycznego dla całej ludzkości, jest proces pirolizy (destylacji rozkładowej), dzięki czemu można oddzielać dwutlenek węgla od gazu. I Moskwa chce to iść: produkować jak najwięcej wodoru wskazując jednocześnie jak przy tej okazji ograniczyć emisję CO2.
