Felieton

W tym miejscu mógłbym zacząć jedną z tyrad o oderwaniu polskich polityków od rzeczywistości. Jarosław Gowin idealnie się przecież podłożył, stwierdzając, że w dużych polskich miastach 8 tys. zł na rękę to nie są duże pieniądze. Całkowicie się pod tym zdaniem podpisuję.

Kontrolowane przez skarb państwa PGNiG jest zdeterminowane, żeby zabezpieczyć dostawy gazu dla Baltic Pipe. Czy elementem tych działań stanie się przejęcie udziałów amerykańskich w złożach w Norwegii?

Znowu jedna partia polityczna, chcąc zdobyć przewagę nad drugą, zamiast wychwalać swój program, woli bić ile popadnie w oponentów. Taki widocznie mamy klimat. Cysterny wstydu już jadą, a w tle pojawił się gigant paliwowy, który teraz tłumaczy, że wcale nie jest wielbłądem.

Prawicowe media, schlebiając swoim odbiorcom, którzy z lubością negują wpływ człowieka na zmiany klimatu (a pewnie także skuteczność szczepionek) coraz ostrzej atakują działalność młodej Szwedki Grety Thunberg. Czy słusznie?

Naprawdę nie miałbym nic przeciwko takiej kombinacji niemieckiego Rundfunkbeitrag z brytyjską TV Licence. I płaciłbym bez słowa, gdyby nie jeden szczegół... Chciałbym, żeby TVP było jak BBC albo przynajmniej jak ZDF tudzież ARD.

Epokowe spadki udziału rosyjskiej ropy w procesie produkcyjnym krajowych rafinerii wynikają z tego, co co się dzieje na rynku, a nie strukturalnych zmian w firmach naftowych. Beneficjentem tego zjawiska będą firmy PR, a nie polska gospodarka. Polskie rafinerie należące do kontrolowanych przez Skarb Państwa kolosów, PKN Orlen i Grupy Lotos, od dekad są mocno uzależnione od rosyjskiej ropy. Powodem tego stanu rzeczy są nie tylko historyczne zaszłości, ale także atrakcyjna cena surowca z Rosji, który jest zwykle o kilka dolarów na baryłce tańszy od swoich odpowiedników z innych części świata. Wynika to z niskiej jakości ropy URALS eksportowanej przez rosyjskie przedsiębiorstwa.

4839 złotych i 24 grosze wyniosło przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale tego roku – podał parę dni temu Główny Urząd Statystyczny. Dla gospodarki, ekonomistów, analityków i generalnie wszystkich, którzy zajmują się czymś, co ma związek z tak zwaną makroekonomią, kluczowe jest to, że to o siedem procent więcej niż rok temu. Płace zatem rosną, i to nawet szybciej niż ceny, bo inflacja jest poniżej 3 procent, czyli rosną także realnie i to wyraźnie, czyli wszystko gra. I tyle. Koniec.

Lawinowo rosnąca liczba osób odmawiających szczepienia swoich dzieci to najbardziej jaskrawy, choć niejedyny negatywny efekt publicznej działalności Jerzego Zięby, samozwańczego eksperta od medycyny. Swój przekaz opiera na podważaniu wiarygodności lekarzy, ale gdy posuwa się do nazwania ich mordercami i bandytami, jakoś zareagować musi Ministerstwo Zdrowia, prawda?

Nie drażnij lwa... - tą zasadą kieruje się 99 proc. polskich firm, poniekąd słusznie wychodząc z założenia, że wygrać z Zakładem w sądzie niepodobna. Dlaczego? Na to pytanie wyczerpujących odpowiedzi udziela lektura raportu „Dochodzenie należności publicznoprawnych w ZUS”.

Tłumaczenie aktów agresji zawsze jest ryzykowne, bo łatwo wpaść w pułapkę i zacząć rozgrzeszać agresorów. Słyszymy wtedy o ludzkich emocjach, potrzebie zrozumienia obu stron, bla, bla, bla... Zupełnie jakby owo zrozumienie i empatia nie należały się w pierwszym rzędzie ofiarom. Mimo to spróbujmy.

Aksjomat – twierdzenie, które jest tak oczywiste, że nie trzeba go udowadniać. Przez długie lata była nim zbitka "im niższe bezrobocie, tym lepiej", ale czasy się zmieniły i sprawa nie jest już tak prosta. Druga strona medalu to niedobór rąk do pracy, który także jest bardzo szkodliwy dla gospodarki i dla wielu obywateli. Kolejne resorty pracy wciąż jednak mentalnie tkwią w latach 90. i niską stopę bezrobocia bezkrytycznie traktują jako synonim "doskonałej kondycji rynku pracy".

Żyjemy w czasach upadku autorytetów. Wierzymy znajomym z fejsa, ale mamy problem z zaakceptowaniem konsensusu naukowego dotyczącego wpływu człowieka na zmiany klimatu. Źle ukierunkowany system edukacyjny? Męczący szum informacyjny i intensywne życie? A może celowe kampanie dezinformacyjne i profesjonalny lobbing? Naprawdę nie wiem, dlaczego ludziom łatwiej jest wierzyć w istnienie Reptilian czy nieskuteczność szczepionek niż w to, że masowe spalanie kopalin powoli demoluje życie na naszej planecie?

Najpierw był problemy z zalogowaniem i z poprawnym wyliczeniem kosztów uzyskania przychodu. Potem okazało się, że system Twój e-PIT ma więcej upier..., ups, przepraszam, poważnych błędów. Na celownik skarbówki trafili emeryci mieszkający za granicą, a ostatnio wspólnie rozliczający się małżonkowie.

Tak, ceny szaleją. GUS podał, że inflacja jest najwyższa od ponad sześciu lat – dokładnie od listopada 2012 roku. Oficjalny wskaźnik sięga już 2,6 procent rocznie (co oznacza, że jest cała masa towarów, które drożeją szybciej, bo wskaźnik to średnia). Nie ma jednak w danych o inflacji tego, co moim zdaniem wygląda najciekawiej.

Jest pomysł na ciekawą grę towarzyską do wykorzystania w długie czerwcowe wieczory na różnego rodzaju balach, rautach i biwakach. Niech każdy zgaduje, o ile wzrosła wartość CD Projektu w ciągu tygodnia od pamiętnej prezentacji gry Cyberpunk 2077 z udziałem Keanu Reevesa na targach E3 w Kalifornii. Nikt nie zgadnie.

Czerwono-żółta kolorystyka, charakterystyczne hasło marketingowe krzyczące o niskich cenach – zaraz, gdzieś to już kiedyś widziałem i słyszałem. Wydaje mi się, że nawet nie tak dawno robiłem w tym sklepie zakupy.

Ze względu na upodobanie do okrągłych liczb od paru dni hucznie obchodzimy w kraju przekroczenie przez polski dług publiczny kwoty biliona złotych. Na koniec marca dług sięgnął 1 biliona 5 miliardów złotych z groszami. Wprawdzie z ekonomicznego punktu widzenia ekscytacja taką nominalną wartością jest bez sensu, ponieważ istotne jest tylko to jak ten dług ma się do innej wartości, czyli PKB, ale jednak ludzie są tylko ludźmi i nieczęsto zdarza im się w życiu obserwować jak coś przebija się przez bilion. Jesteśmy więc emocjonalnie usprawiedliwieni.

Przez ostatnie dni spora cześć ekspertów zajmujących się zjawiskiem influcencerów rwie sobie włosy z głowy. Szambo pt. patomarketing wybiło tak wysoko, że przyjrzeć mógł mu się cały glob. A teraz okazuje się jeszcze, że to bardzo opłacalny biznes.

Ta historia jest taka piękna, jestem nią tak absolutnie oczarowany, jest tak zachwycająca, że odważyłem się o niej napisać pomimo tego, że tak właściwie kilka dni temu pisał już o niej tutaj Piotr Maciążek.  Ale proszę się nie obawiać, nie popełniłem plagiatu, bo choć punkt wyjścia jest ten sam, to mnie zachwycają w tej superciekawej opowieści biznesowej nieco inne wątki.

Czepiam się i bywam wredny. Ale nie znoszę kombinatorów. I dlatego tak podejrzliwie podchodzę do wyników podanych przez Lidla.