kredyty frankowe

Bank DNB Nord oferuje swoich klientom przewalutowanie części kredytu po średnim kursie NBP. Szaleńcy? Przecież właśnie PKO BP, a zaraz ING Bank Śląski dają klientom prezent w postaci kursu z dnia zaciągnięcia, czyli biorą całe ryzyko walutowe na siebie, a DNB upiera się, by przerzucać je na klientów. Ale, ale! Bank daje im w zamian zupełnie inny prezent. (Fot.: Shutterstock/Konektus Photo)

Bank Millennium opowiedział „Rzeczpospolitej”, jaki to wielki sukces osiąga w procesie zawierania ugód z frankowiczami na własnych warunkach, nie jakichś tam zaproponowanych przez KNF. A wiece jakie to warunki? Beznadziejne! Tak samo beznadziejne, jak postępy banku w rozwiązywaniu frankowej bomby. Piękna katastrofa! Może tylko dla mnie, ale i tak piękna.

Tak wynika z badania przeprowadzonego przez Fundację Laboratorium Prawa i Gospodarki. Banki bardzo by się ucieszyły, bo wobec braku sędziów i tak ciągnące się procesy jeszcze bardziej by zwolniły, straty banków z tytułu przegranej z frankowiczami skapywałyby wolniej, więc byłyby łatwiejsze do uniesienia, a na dodatek może i część frankowiczów odpuściłaby sobie pozew, jeśli miałby się wlec przez dekadę. Kusząca perspektywa.

Warunek tego dealu jest jeden: spłać część kredytu szybciej, a my umorzymy ci kawałek zadłużenia – proponuje klientom norwesko-polski bank DNB Bank Polska. Oferta dotyczy kredytów we frankach i euro. Bankowi zależy na tym, żeby jak najszybciej ograniczyć działalność w Polsce, dlatego chce jak najszybciej wyplątać się z zawartych umów.

Frankowicze od lat twierdzą, że kredyty walutowe, a potem radykalny wzrost kursu franka szwajcarskiego zrobiły z nich biedaków. I pewnie są i takie przypadki. Ale wcale nie ma ich więcej niż w grupie kredytobiorców złotówkowych. Przeciwnie, to ci złotówkowi mają się gorzej. Nie dajmy się więc manipulować.

Na początku warto sobie przypomnieć, dlaczego w ogóle wprowadzono w Polsce wymóg posiadania wkładu własnego, żeby móc zaciągnąć kredyt na mieszkanie. Otóż podczas poprzedniego boomu na rynku nieruchomości kredytobiorcy zadłużali się na 100, a nawet 110 i 120 proc. wartości nieruchomości. To oznaczało, że można było nie mieć grosza przy duszy i kupić mieszkanie, a nawet je wyremontować na koszt banku. Rosła bańka.

TSUE właśnie po raz kolejny stanął murem za frankowiczami, uderzając w banki. Trybunał uznał, że każdemu konsumentowi należy się ochrona, nawet jeśli sam nie wykazał minimum rozsądku, zawierając umowę z bankiem i nie pofatygował się przeczytać, co podpisuje. Trochę się boję, że wychowujemy sobie pokolenie roszczeniowych, rozwścieczonych klientów, z których zdejmujemy nawet obowiązek myślenia.

Dziubakowie, których wygrana w TSUE w 2019 r. rozpoczęła falę pozwów przeciwko bankom w sprawach kredytów frankowych, wcale nie zakończyli wojennej ścieżki. W lutym Raiffeisen Bank pozwał ich o gigantyczną kasę tytułem wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, a teraz w ich obronie staje Rzecznik Finansowy, wypychając ich sprawę ponownie do TSUE. Czy to się kiedyś skończy?

Sąd w Białymstoku mówi, że frankowicze nie muszą oddawać bankowi więcej niż pożyczyli, czyli, że w sumie dostali kapitał na kupno mieszkania za darmo. To przełomowa decyzja, która nie podoba się nie tylko bankom, ale i wielu klientom. „Super! Znowu wszyscy zapłacimy za cwaniaków udających gamoni”. Czy udających? Nie wiem, ale na pewno wszyscy za to zapłacimy.

Sąd Najwyższy pozwolił nazywać Związek Banków Polskich „popychadłem banków zagranicznych”, bo według SN pogardliwe słowa padły w sporze o ważne społeczne kwestie (kredyty frankowe). W dodatku uwzględnił uzasadnione w tej sprawie emocje. Ale ostrożnie na przyszłość, bo obelgi trzeba solidnie uzasadnić.

25 marca miał być sądnym dniem dla banków, a frankowicze zacierali już ręce. Okazuje się, że nic z tego. Powód? Polityczny konflikt pomiędzy tzw. starymi a nowy sędziami SN, którzy nie chcą razem pracować. To mogła być pułapka pierwszej prezes SN.

Wszyscy czekają, aż Sąd Najwyższy odpowie na sześć kluczowych pytań dotyczących kredytów frankowych, a tymczasem Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu postanowiło nie czekać i samemu na nie odpowiedzieć. A skoro już znają odpowiedź, podzielili się nią z Sądem Najwyższym.

Z końcem 2021 roku zniknie LIBOR, na podstawie którego obliczane są raty kredytów frankowiczów. Czy to oznacza, że ich umowy staną się nieważne i się odfrankowią? A może kredyty nagle podrożeją? Jeśli nie uratuje nas Komisja Europejska, banki lada chwila będą musiały podsuwać klientom aneksy, oby nie było w nich niespodzianek. Jedno jest pewne – wychodząc z Unii Europejskiej, Wyspiarze nieźle mieszają nam w portfelach.

Przedawnienie roszczeń banku w przypadku unieważnienia umowy oraz możliwość żądania przez bank wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Te dwie fundamentalne kwestie w sporze banków z frankowiczami już 25 marca rozstrzygnie Sąd Najwyższy w pełnym składzie. UOKiK spodziewa się korzystnego dla kredytobiorców rozstrzygnięcia, które wreszcie zmusi banki do przedstawienia im sensownej pozasądowej propozycji.

Czy KNF zdziałał cuda? Wygląda na to, że propozycja rozwiązania problemu kredytów frankowych złożona niedawno przez Komisję to jest to! Banki w końcu przestały zaklinać rzeczywistość i zaczęły rozmawiać z KNF o szczegółach planu zawierania masowych ugód z frankowiczami. Jeśli ugód jednak nie będzie, obawiam się, że jeszcze więcej kredytobiorców pójdzie do sądu, bo wizja radykalnej redukcji zadłużenia zaostrzyła ich apetyty.

Przy standardowym kredycie na 300 tys. zł dzięki ugodzie proponowanej przez KNF zadłużenie frankowicza może spaść z 407 238 zł do 156 759 zł, a rata z 2023 zł do 822 zł. Dużo! Ale w sądzie może wygrać jeszcze więcej – redukcję długu do 27 267 zł. Jest tylko jeden problem.

Na banki najwyraźniej padł blady strach, widząc, że sromotnie przegrywają w sądach z frankowiczami, czego się nie spodziewały. Najpierw bankowcy napisali list do szefa NBP, prosząc nieoficjalnie, by spróbował ich ratować, wpływając na system sądownictwa. Ale ten się tylko zirytował. Teraz piszą do rządu, próbując subtelnego szantażu - albo weźmiecie ten problem na siebie, albo my nie będziemy finansować gospodarki. Robi się gorąco.

Biedne ofiary wykorzystane przez krwiopijcze banki albo banda cwaniaków i kombinatorów - zwykle do jednej z tych dwóch szufladek wsadzani byli dotąd frankowicze. Wygląda na to, że mit frankowicza-cwaniaka pada, bo sądy przyznają im rację w 95 proc. przypadków. A więc ofiary? Niekoniecznie. Ale bankom i tak się dostanie. Scenariusze, jak mocno oberwą bankowcy są trzy - jeden gorszy od drugiego.

Wartość kredytów hipotecznych udzielonych przez banki w styczniu była wyższa o jedną czwartą wyższa niż rok wcześniej i wyniosła 5,34 mld zł. Sprzedaż pozostałych produktów kredytowych była już o wiele gorsza.

Santander Bank Polska pracuje nad przewalutowaniem kredytów we frankach szwajcarskich, o jakiejś nowej propozycji dla frankowiczów myśli też PKO BP - wynika z informacji „Rzeczpospolitej”. Banki ewidentnie przestraszyły się rosnącej liczby pozwów. Czy to w końcu jakiś przełom, czy tylko gra na czas?