frankowicze

„Na skutek uzyskanej przez pocztę elektronicznej informacji o umieszczeniu w budynku Sądu Najwyższego ładunku wybuchowego, Pierwsza Prezes SN zarządziła ewakuację budynku” - poinformował rano SN na Twitterze. A to właśnie dziś SN miał zająć się frankowiczami. Posiedzenie zostało z tego powodu przesunięte z godz. 10.00, ale po sprawdzeniu budynku przez służby jednak się odbędzie, początek o godz. 13.00. Wreszcie popołudniu sędziowie się zebrali, ale nic z ich spotkania nie wynikło.

Sąd Najwyższy pozwolił nazywać Związek Banków Polskich „popychadłem banków zagranicznych”, bo według SN pogardliwe słowa padły w sporze o ważne społeczne kwestie (kredyty frankowe). W dodatku uwzględnił uzasadnione w tej sprawie emocje. Ale ostrożnie na przyszłość, bo obelgi trzeba solidnie uzasadnić.

Takie sygnały miał UOKiK i dlatego prowadzi serię postępowań, bo wygląda na to, że niektóre kancelarie najpierw pokazują klientom, jakie to banki niedobre, bo stosowały w umowach kredytowych niedozwolone zapisy, a potem same robią dokładnie to samo. UOKiK część z nich już ukarał. Uwagi miał nawet do tej największej obsługującej frankowiczów. Uważajcie więc w tym szale pozywania, bo umowa zawierana z kancelarią może być tak samo naszpikowana minami, jak niegdyś umowa o udzielenie kredytu walutowego.

Na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej czekali wszyscy - i frankowicze, i banki, i nawet Sąd Najwyższy, który w Polsce opóźniał własne orzeczenia, żeby zobaczyć, co powie TSUE. A TSUE nie powiedział nic, co doprowadziłoby do gwałtownego przełomu, nie pisnął słowa o biegu przedawnienia roszczeń i odesłał frankowiczów z powrotem do polskich sądów, które nadal nie wiedzą, co robić. Zachowanie akcji banków na giełdzie pokazuje, że TSUE obszedł się z nimi łagodnie i bankowcy mogą na razie odetchnąć.

Zaplanowane na 13 kwietnia posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, które miało być przełomem w sporze frankowym, znów się nie odbędzie. Właśnie zostało przełożone na 11 maja. Po pierwsze z powodu politycznego konfliktu pomiędzy starymi i nowymi sędziami. Po drugie SN może chcieć zaczekać na wyrok TSUE 29 kwietnia, żeby nie brać na siebie odpowiedzialności za konsekwencje całego tego bałaganu.

„Czekając na orzeczenie SN w sprawie frankowiczów, banki zyskały czas na ofensywę medialną” – pisze prof. Ewa Łętowska, była Rzecznik Praw Obywatelskich, sędzią SN oraz TK. Tę ofensywę jej zdaniem, przeprowadza Leszek Balcerowicz, który twierdzi, że wyroki sądów korzystne dla frankowiczów są absurdem, a w ogóle nie można pozwolić, by tak orzekały, bo jeszcze ktoś pomyśli, że ugięły się przed ministrem Ziobrą. W tej dyskusji rzeczywiście absurd goni absurd.

W piątek ws. frankowiczów zebrał się Komitet Stabilności Finansowej i wydał nawet oświadczenie w tej sprawie. Nie ma w nim nic nowego i to właściwie jest trochę rozczarowujące, że KSF jest tak powściągliwy. Jest bowiem organem odpowiedzianym za to, żeby pilnować, by nic złego w naszym systemie finansowym się nie wydarzyło, a przyznaje, że może się wydarzyć.

25 marca miał być sądnym dniem dla banków, a frankowicze zacierali już ręce. Okazuje się, że nic z tego. Powód? Polityczny konflikt pomiędzy tzw. starymi a nowy sędziami SN, którzy nie chcą razem pracować. To mogła być pułapka pierwszej prezes SN.

Wszyscy czekają, aż Sąd Najwyższy odpowie na sześć kluczowych pytań dotyczących kredytów frankowych, a tymczasem Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu postanowiło nie czekać i samemu na nie odpowiedzieć. A skoro już znają odpowiedź, podzielili się nią z Sądem Najwyższym.

Bankowcy nie rwą się wcale do ugód z frankowiczami, które proponuje KNF i mają własny plan, który podsunął Związek Banków Polskich: przewalutowanie kredytów po średnim kursie NBP. Dziś część frankowiczów nie chce słyszeć nawet o przewalutowaniu kredytów po kursie z dnia zaciągnięcia, choć jeszcze kilka lat temu był to ich wymarzony scenariusz. Zakamuflowana propozycja, ZBP pokazuje, że bankowcy z frankowiczami nie dogadają się chyba nigdy.

Przedawnienie roszczeń banku w przypadku unieważnienia umowy oraz możliwość żądania przez bank wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Te dwie fundamentalne kwestie w sporze banków z frankowiczami już 25 marca rozstrzygnie Sąd Najwyższy w pełnym składzie. UOKiK spodziewa się korzystnego dla kredytobiorców rozstrzygnięcia, które wreszcie zmusi banki do przedstawienia im sensownej pozasądowej propozycji.

Pamiętacie, jak niedawno Polska Rada Biznesu straszyła, że jeśli Sąd Najwyższy stanie po stronie frankowiczów, zbankrutować mogą nie tylko pojedyncze banki, ale cały sektor bankowy, a potem cała Polska? Właśnie prezes Bankowego Funduszu Gwarancyjnego przekonuje, jaka to straszna bzdura.

Pamiętacie słynne słowa z kryzysu finansowego sprzed ponad dekady o bankach za dużych żeby upaść? Właśnie wracają. Niektórzy obawiają się, że Sąd Najwyższy stanie po stronie kredytobiorców i już drżą. Efekt? Polska Rada Biznesu straszy czarnym scenariuszem, według którego korzystne dla kredytobiorców orzeczenie SN będzie kosztowało banki nie 30-40 mld zł, jak obecnie się szacuje, ale 250-500 mld zł, co może doprowadzić kraj do bankructwa. PRB jasno mówi: nieważne, czy frankowicze mają rację, ważniejszy jest interes banków.

Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu żali się w mediach, że banki wcale nie proponują frankowiczom ugód na szeroką skalę. Trudno, żeby proponowały, skoro jeszcze ich nie mają, bo dopiero nad nimi pracują i w dodatku wszystko wskazuje, że się nawet spieszą. No i po co to nakręcanie atmosfery? Wygląda, jakby zależało im, by wysłać do sądu jak najwięcej frankowiczów, szczególnie, jeśli zerknie się na stronę internetową SBB.

Prawdopodobnie w tym tygodniu Sąd Najwyższy zajmie się frankowiczami. Od jego orzeczenia zależy, jak w przyszłości sądy będą orzekać w sporach między kredytobiorcami a bankami. Temperatura w centralach tych drugich bliska jest wrzenia. Od czasu, kiedy wyroku TSUE w głośnej sprawie państwa Dziubaków, frankowicze coraz chętniej składają przeciw bankom pozwy do sądów, a sądy coraz...

Czy KNF zdziałał cuda? Wygląda na to, że propozycja rozwiązania problemu kredytów frankowych złożona niedawno przez Komisję to jest to! Banki w końcu przestały zaklinać rzeczywistość i zaczęły rozmawiać z KNF o szczegółach planu zawierania masowych ugód z frankowiczami. Jeśli ugód jednak nie będzie, obawiam się, że jeszcze więcej kredytobiorców pójdzie do sądu, bo wizja radykalnej redukcji zadłużenia zaostrzyła ich apetyty.

3 tys. zł za zaświadczenie o spłacie kredytu hipotecznego? UOKiK w końcu mówi dość i zmusza banki do obniżenia opłat, by ułatwić kredytobiorcom walutowym walkę w sądach o unieważnienie umowy.

Przy standardowym kredycie na 300 tys. zł dzięki ugodzie proponowanej przez KNF zadłużenie frankowicza może spaść z 407 238 zł do 156 759 zł, a rata z 2023 zł do 822 zł. Dużo! Ale w sądzie może wygrać jeszcze więcej – redukcję długu do 27 267 zł. Jest tylko jeden problem.

Na banki najwyraźniej padł blady strach, widząc, że sromotnie przegrywają w sądach z frankowiczami, czego się nie spodziewały. Najpierw bankowcy napisali list do szefa NBP, prosząc nieoficjalnie, by spróbował ich ratować, wpływając na system sądownictwa. Ale ten się tylko zirytował. Teraz piszą do rządu, próbując subtelnego szantażu - albo weźmiecie ten problem na siebie, albo...

Biedne ofiary wykorzystane przez krwiopijcze banki albo banda cwaniaków i kombinatorów - zwykle do jednej z tych dwóch szufladek wsadzani byli dotąd frankowicze. Wygląda na to, że mit frankowicza-cwaniaka pada, bo sądy przyznają im rację w 95 proc. przypadków. A więc ofiary? Niekoniecznie. Ale bankom i tak się dostanie. Scenariusze, jak mocno oberwą bankowcy są trzy - jeden gorszy od drugiego.