Energetyka

W tym tygodniu górnicy poznają plan naprawczy Polskiej Grupy Górniczej, stworzony przez zarząd spółki, pod którym podpisało się Ministerstwo Aktywów Państwowych. Podobno jest realny i „zapewnia bezpieczeństwo ekonomiczne zatrudnionych pracowników”.

Sytuacja polskiej energetyki pogarsza się. Coraz mocniej ciążą jej aktywa węglowe tracące rentowność w związku z zaostrzającą się polityką klimatyczną. Bardzo dobrze widać ten trend w pojawiających się w mediach informacjach prasowych – jeśli posiada się umiejętność szerszego spojrzenia na pewne problemy.

Hipokryzja jest wtedy, jak ktoś mówi jedno, a robi drugie. Czy takim terminem można okrasić tych, którzy nawołują do transformacji energetycznej i szykują Europie Nowy Zielony Ład, a jednocześnie na rodzimym podwórku cały czas łożą górę pieniędzy na wsparcie paliw kopalnych?

Górnicy nie mają już cierpliwości. Albo na poważnie porozmawiają do końca lipca z premierem Mateuszem Morawieckim albo zorganizują strajk.

Zgodnie z informacją Ministerstwa Klimatu na czele krajowego systemu obsługującego wydatkowanie środków w ramach Funduszu Modernizacyjnego ma stanąć Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Ledwie Bruksela dała zielone światło na połączenie Orlenu z Lotosem, a ten pierwszy dosłownie chwilę później poinformował, że podpisał list intencyjny z Ministerstwem Aktywów Państwowych w sprawie kolejnego przejęcia, tym razem PGNiG. W efekcie tej megafuzji powstanie prawdziwy gigant energetyczny o przychodach 200 mld zł rocznie.

PGE chce wybudować jedną z największych w Polsce farm fotowoltaicznych a na Bałtyku planuje instalację wiatraków.

Ekolodzy, samorządowcy i naukowcy z całego kraju napisali list do premiera Mateusza Morawieckiego, w którym wzywają szefa rządu do wyznaczenia konkretnej daty pożegnania węgla i gazu ziemnego. Chcą też, wzorem innych krajów europejskich, deklaracji dotyczącej neutralności klimatycznej.

Na ręce szefowej Komisji Europejskiej ma trafić petycja w obronie kopalni i elektrowni w Turowie. Wcześniej Czesi zapowiedzieli pozew do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości na przedłużenie tam węglowej koncesji. Tutejsi związkowcy w całym tym zamieszaniu widzą podwójną grę rządu.

Górnicze przepychanki trwają w najlepsze. Najpierw rybniccy radni przyjęli nowy Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, w którym nie było miejsca na nową kopalnię. Ale wojewoda śląskim uznał, że w ten sposób przekroczyli swoje kompetencje i ich uchwałę unieważnił. Ci w rewanżu będą skarżyć wojewodę do sądu.

W pobliżu Manchesteru, w Wielkiej Brytanii, rozpoczęła się budowa największego na świecie akumulatora ciekłego powietrza. To ma być prawdziwy energetyczny game changer. Urządzenie powinno być gotowe do pracy już w 2022 r.

Polskie górnictwo na ostrym zakręcie. Tymczasem pełnomocnik rządu ds. górnictwa uparcie od ponad miesiąca milczy.

Wodór ma stanowić fundament utrzymania i wzmacniania niemieckich wpływów gospodarczych w Europie. Pozwoli wyprzeć amerykańskie łupki ze Starego Kontynentu, magazynować energię produkowaną z OZE, a nawet zmniejszyć emisyjność przemysłu ciężkiego. Czy Polska jest na to gotowa?

Zdaniem ekonomisty Witolda Orłowskiego dekarbonizacja to jedynym możliwy kierunek dla polskiej gospodarki.

Chociaż związkowcy po ogłoszeniu wstrzymania wydobycia w kopalniach PGG i JSW głośno protestowali, to po kolejnej rundzie negocjacji buntownicze nastroje opadły.

Górnicza „Solidarność” pisze do premiera i chce dymisji Jacka Sasina. Związkowcy boją się, czy ich kopalnie zostaną jeszcze otwarte i czy będą mieć pracę. Wyliczają, że Polska Grupa Górnicza może stracić nawet 500 mln zł.

Jak poinformował NBP: „udział Rosji w imporcie ropy do Polski w 2019 roku spadł do 61,5 proc. całości importu tego surowca wobec 68 proc. w 2018 roku”. Czy to oznacza, że dywersyfikacja dostaw tego strategicznego surowca postępuje i to w spektakularnym tempie?

Za chwilę kolejna runda rozmów między związkowcami a zarządem Polskiej Grupy Górniczej. Na porozumienie nie ma jednak szans, o ile obie strony nie zrobią co najmniej jednego kroku wstecz. Tyle że tym razem nie brakuje do tego dobrej woli, a nieco więcej miejsca, po tym, jak Covid-19 zepchnął wszystkich pod ścianę.

Gazprom, postrach Europy Środkowej i energetyczne narzędzie nacisku Kremla, słabnie w oczach. Poturbowany przez ciepłą zimę, koronawirusa i amerykańskie sankcje uderzające w Nord Stream 2 musi mierzyć się także z uderzającą w niego rewolucją LNG.

Nie dość, że wydobywanie węgla staje się coraz mniej rentowne, to w dodatku nawet w górniczym centrum Europy, czyli w Polsce jego produkcja leci na łeb na szyję. A to oznacza, że spółki węglowe za chwilę mogą być jeszcze bardziej pod kreską.