Kredytobiorcy bez wsparcia. Rząd umywa ręce
Dlaczego nie kupujecie mieszkań? Ponoć wcale nie przez wysokie ceny, ale przez lęk, że podpisując umowę na kredyt hipoteczny, wpakujecie się w tarapaty na całe życie. Rząd mógłby przed tymi tarapatami was ochronić. Ale nie chce.
Pozywanie banków przez kredytobiorców to nasz sport narodowy. I nowa gałąź gospodarki, bo na frankowiczach wyrósł nowy sektor kancelarii prawnych i odszkodowawczych, które wobec wyczerpywania się już potencjału w kredytach walutowych, szukają dziury w całym w innego rodzaju umowach bankowych.
Ale to żadna frajda ani dla konsumentów ani dla banków, żeby ciągać się po sądach przez lata z powodu wadliwej umowy kredytowej. I moglibyśmy z tym nareszcie skończyć, raz na zawsze. Jak?
Ustalając jeden wzorzec umowy kredytu hipotecznego, którego zapisy są uczciwe, zweryfikowane nie tylko przez bankowych prawników, którzy dbają wyłącznie o interes własnych mocodawców, ale też przez prawników, którzy z zasady bronią interesów konsumentów.
I taki wzorzec powstaje właśnie z inicjatywy UOKiK, o czym pisałam nieraz. Tylko chyba niewiele to da.
Czy kredyt bez ryzyka pułapek jest potrzebny?
Wpadły mi właśnie w ręce badania firmy Lendi pośredniczącej w udzielaniu kredytów hipotecznych, z których wynika, że młodym do 35. roku życia w zakupie mieszkania bardziej niż wysokie ceny za metr kwadratowy przeszkadza lęk przed kredytem hipotecznym.
I to nawet nie przed zobowiązaniem finansowym na długie lata, ale przed podpisaniem umowy, której się nie rozumie i wpakowaniem się w poważne problemy, których konsekwencje będą odczuwać przez całe życie.
Patrząc na frankowiczów, nic dziwnego, że takie lęki się pojawiają.
Ale mam jeszcze lepszy argument, dlaczego taki jednolity wzorzec umowy kredytu hipotecznego jest naprawdę potrzebny. Kiedy UOKiK tę inicjatywę wymyślił, zaczął pracować nad zapisami takiej modelowej umowy wspólnie z sektorem bankowym.
Wiecie, jak to się skończyło? Tak, że banki w tych pracach forsowały zapisy korzystne wyłącznie dla siebie, a przecież chodziło o to, by taka modelowa umowa zapewniała bezpieczeństwo nie tylko bankom, ale o konsumentom.
No i UOKiK się wściekł i podziękował bankom za współpracę przy tym projekcie, po czym wyrzucił do kosza efekt dotychczasowych prac i zaczął wszystko od nowa sam. Sorry, ale to dla mnie najlepszy dowód, że taka jednolita umowa wypracowana przez państwową instytucję, a nie przez bank, jest potrzebna.
Więcej wiadomości na temat nieruchomości można przeczytać poniżej:
MF nie chce się mieszać
Ale samo napisanie modelowej umowy jeszcze nie załatwia sprawy. Rzecz w tym, żeby po pierwsze, stosowały ją rzeczywiście wszystkie banki, a po drugie, żeby każda ze stron miała pewność, że takiej umowy kredytowej nie będzie się dało już podważać w sądzie.
Da się tak, ale tylko, kiedy jednolity wzorzec umowy kredytowej zostałby przyjęty przez Sejm z mocą ustawy. Wtedy to państwo polskie dawałoby gwarancje, że takiej umowy kredytowej nie da się podważać w sądzie - to dla banków. Oraz że jej zapisy są naprawdę uczciwe - to dla kredytobiorców. Skończylibyśmy nareszcie z tymi sądowymi awanturami.
Tylko że… państwo umywa od tego ręce. Niedawno „Puls Biznesu” pisał, że Ministerstwo Finansów nie godzi się, aby jednolity wzorzec umowy kredytu hipotecznego był wprowadzony ani ustawą ani nawet rozporządzeniem.
I co teraz? Nawet, jak prace nad wzorcem zostaną zakończone i wejdzie on w życie, będzie dobrowolny dla banków. A to znaczy, że nie każdy bank ten dobry wzorzec wdroży. A nawet jak wdroży, klienci nadal będą mogli próbować podważać go jakoś w sądzie. Czyli ryzyko prawne wcale nie znika.
A wiecie, ile to ryzyko prawne banków was kosztuje? Pisałam kiedyś o wyliczeniach, że banki doliczają do oprocentowania kredytu ok. 1 pkt. proc. właśnie na pokrycie ryzyka prawnego. W przypadku kredytu na 500 tys. zł, to dodatkowe 300 zł w miesięcznej racie, a w perspektywie całego kredytu nawet 90-100 tys. zł.
