węgiel

Eksperci z Instytutu Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią Polskiej Akademii Nauk oraz z Instytutu Jagiellońskiego przyjrzeli się bliżej polskiemu górnictwu i wyszło im, że jest tylko jeden ratunek przed przyszłymi tarapatami finansowymi kopalni. Trzeba je wcześniej zamykać.

Od 550 do 700 zł trzeba było zapłacić za tonę ekogroszku w 2017 r. W 2020 r. trzeba było mieć szczęście, żeby znaleźć tonę za mniej niż 1000 zł. Ale w porównaniu z tym, co z ceną ekogroszku dzieje się teraz, to były kosmetyczne zmiany.

To nie jest dobry rachunek dla Polski. Cena emisji CO2 zbliżyła się już do granicy 70 euro. Tymczasem w 2020 r. dziesięć polskich elektrowni w sumie wyemitowało 77 mln ton dwutlenku węgla. Co gorsza: jak wskazują aktywiści klimatyczni, zdecydowana większość z nich nie ma założonej żadnej daty odejścia od węgla.

Serwis Our World in Data przyjrzał się emisjom CO2 w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Polska w tym zestawieniu jest wysoko, ale o dziwo w Europie prym wiodą ci, którzy ostatnio mają do nas pretensje o to, że nie dbamy o środowisko.

Do wycofania ekogroszku z rynku zabrakło kilku miesięcy. Były już minister środowiska Michał Kurtyka doszedł do wniosku, że należy zmienić normy jakości węgla, a przy okazji zmienić mylącą nazwę popularnego paliwa, wiosną przyszłego roku. Nowa szefowa resortu klimatu Anna Moskwa nie działa jednak pochopnie, postanowiła podjąć strategiczną decyzję, i dała sobie więcej czasu.

Na zakończonym niedawno szczycie klimatycznym w Glasgow rezygnacja z węgla stała się tematem numer jeden. Tylko co z tego, skoro dokładnie w tym samym czasie wyśrubowany popyt na energię, spowodował, że największe gospodarki rzuciły się na węgiel, a jego ceny wystrzeliły w kosmos. W ostatnim czasie oprócz cenowego maksimum w USA ustanowiły jeszcze jeden rekord – nieobliczalności.Ceny węgla są tak absurdalnie nieprzewidywalne, że trudno prognozować, co się się wydarzy w ciągu kilku dni, o perspektywie miesięcy czy lat tak naprawdę mało kto poważnie myśli. Działo się to niemal dokładnie w tym samym czasie, gdy na szczycie klimatycznym w Glasgow zapadały rzekomo epokowe decyzje dotyczące przyszłości czarnego złota.

Dla polskich organizacji pozarządowych to zdecydowanie szerszy temat i cieszą się, że Główny Inspektorat Ochrony Środowiska przyjrzy się wpływowi na polskie gminy niemieckiej kopalni Janschwalde.

W Polsce dobrze wiemy, że węgiel oznacza straty. Ekonomiczne, gospodarcze i społeczne. W ostatnich latach mamy do czynienia z wieloma przykładami, które zdążyły pochłonąć miliardy złotych, a nic z nich nie ma i pewnie nie będzie.

Na pierwszym miejscu tego zestawienia jest Botswana. Kolejne miejsce na podium zajmuje Kosowo i Mongolia. Polska jest bardzo wysoko, bo na 7. pozycji. O co chodzi? O globalną listę krajów, które do produkcji ponad 2/3 energii wykorzystują węgiel.

Polska była zdecydowanie bohaterem piątego dnia Szczytu Klimatycznego COP26 w Glasgow. Za kurczowe trzymanie się węgla uhonorowano nas tytułem „Skamieliny Dnia”.

W trakcie trwającego Szczytu Klimatycznego ONZ COP26 w Glasgow zawiązała się nowa antywęglowa koalicja, której członkowie zobowiązują się do zakręcenie inwestycyjnego kurka dla inwestycji związanych z „czarnym złotem”. Polska jest jednym z sygnatariuszy nowego, międzynarodowego porozumienia.

W odróżnieniu od całego świata w Polsce cena węgla energetycznego spadła. W kopalniach znowu więcej surowca sprzedano niż wyprodukowano. W efekcie przykopalniane zwały poznikały albo radykalnie się skurczyły, a w elektrociepłowniach systemowych zapasy topnieją. Tymczasem prognozy mówią o mroźnej zimie.

Naukowcy z Politechniki Śląskiej w Gliwicach wzięli na tapetę kopalnie w Turowie i przeanalizowali jej ekonomiczne atuty i wpływ na lokalny rynek pracy. I co wyszło? Że górnicy przesadzają.

Chiny zapowiadają likwidację nielegalnych składowisk węgla i wymuszają na największych firmach wydobywczych ustalenie zimowych limitów cenowych. W odpowiedzi kontrakty terminowe na węgiel i inne surowce lecą na łeb i szyję.

Ekogroszek – tak, dobrze widzicie. Wcale nie kłótnia z Czechami o losy Turowa. Ani nie rekompensaty do rachunków za prąd. Żaden system kaucyjny i rozszerzona odpowiedzialność producenta też nie. Podpowiadamy nowej minister klimatu i środowiska Annie Moskwie, czym powinna zająć się w pierwszej kolejności. No chyba, że lubi zapach palonych opon o poranku.

Rynek wystraszył się interwencji rządu Chin. Tanieje węgiel, koks, metanol i glikol etylenowy też. Pekin zapowiada dodatkowo jeszcze uderzenie w nielicencjonowane składowiska przy kopalniach.

Awantura o ekogroszek dopiero się rozkręca. Ministerstwo Klimatu i Środowiska chce, żeby w przyszłym roku zaczęły obowiązywać zdecydowanie ostrzejsze od obecnych normy jakości paliw stałych.

Indywidualni odbiorcy przestraszyli się nie na żarty kryzysu energetycznego i robią węglowe zapasy. W efekcie topnieją przykopalniane zwały, a cena jest na prostej wznoszącej. W polskich punktach odbioru organizowane są już komitety kolejkowe.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) już nie bawi się w dyplomację i ładne słówka. Stawia za to sprawę bardzo jasno: albo szybko powiemy zdecydowane „cześć” paliwom kopalnym, albo nie będziemy mieć innego wyjścia i zmierzymy się ze skutkami wzrostu temperatury o ponad 1,5 stopnia Celsjusza.

Chiny budują instalację OZE, która ma dostarczyć do systemu energetycznego 100 gigawatów. Inwestycja realizowana na pustyni Gobi składać się będzie z szeregu wiatraków i paneli słonecznych. Miejscowe media ekscytują się, że to więcej niż cała moc wiatrowa i słoneczna w Indiach. Z naszej perspektywy – to jakieś dwa razy więcej niż cały polski system energetyczny.