Skarbówka uznała, że zakup zegarka przez informatyka nie może być kosztem uzyskania przychodów, bo służy głównie budowaniu wizerunku, a nie pracy. Mężczyzna twierdził, że elegancki zegarek wspiera jego wizerunek jako wiarygodnego partnera biznesowego, a więc pomaga zabezpieczyć źródło przychodów.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną, odpowiadając na pytanie, czy przedsiębiorca prowadzący doradztwo informatyczne może wrzucić w koszty zakup zegarka. Podatnik chciał wykorzystać go do mierzenia czasu podczas spotkań z klientami i jednocześnie podnieść swój prestiż. Fiskus uznał jednak, że to wydatek reprezentacyjny, a więc nie może być kosztem podatkowym.
Informatyk prowadzi jednoosobową firmę i rozlicza się liniowo. Na co dzień tworzy oprogramowanie i uczestniczy w spotkaniach z kontrahentami, rozliczając się godzinowo. Mężczyzna przekonywał, że zegarek będzie ułatwiał mu kontrolę czasu, ale będzie też robić dobre wrażenie na klientach, co wymiernie przełoży się na jego wyniki finansowe.
Według przedsiębiorcy wydatek spełnia warunki uznania go za koszt, bo służy osiąganiu przychodów i zabezpieczaniu źródła dochodu. Informatyk twierdził, że główną rolą zegarka będzie pomiar czasu, a prestiż to tylko dodatek. Przyznał jednak, że czasem używałby go prywatnie.
Więcej porad podatkowych znajdziesz na Bizblog.pl:
Organ podatkowy nie podzielił tej argumentacji. Skarbówka wskazała, że dominującym celem takiego zakupu jest budowanie wizerunku, a to oznacza reprezentację, która jest wyłączona z kosztów podatkowych. Urzędnicy skarbowi zwrócili uwagę, że zamiar użycia prywatnego tego zegarka potwierdza osobisty charakter wydatku.
Przepisy są w tej kwestii jasne — kosztem mogą być tylko te wydatki, które mają bezpośredni związek z uzyskaniem przychodu i nie są wymienione w katalogu wyłączeń. Artykuł 23 ustawy o PIT wyklucza właśnie koszty reprezentacji, czyli wydatki na budowanie prestiżu czy poprawę wizerunku. W ocenie fiskusa zegarek wpisuje się w tę kategorię.
Dla innych firm to wyraźny sygnał ostrzegawczy. Skarbówka nie zgadza się na rozliczanie wydatków, które choć częściowo mają charakter osobisty albo wizerunkowy. Zamiast tego lepiej korzystać z narzędzi jednoznacznie związanych z działalnością, np. aplikacji do rejestrowania czasu pracy.