dostawy gazu

Od początku rosyjskiej agresji an Ukrainę Unia Europejska zapłaciła za rosyjską energię już 35 mld euro. Wciąż nie jest pewne, czy za embargiem na rosyjski węgiel pójdą podobne sankcje też na ropę i gaz. Włosi z kolei proponują wprowadzić limit cen na gaz z Rosji.

Komisja Europejska nie chce węgla z Rosji. Nad ropą jeszcze się zastanawia, a na temat rosyjskiego gazu – po prostu milczy. Chociaż nikt już nie ma cienia wątpliwości, że właśnie import surowców energetycznych daje Putinowi pieniądze, którymi karmi swoją maszynę wojenną. Ale to wcale nie znaczy, że Bruksela jest skazana na Moskwę. Niemcy i Włochy już pokazują, że przecież gaz można kupować też z innych kierunków.

USA wcale nie musi uratować nas przed gazowym kryzysem, choć w obietnice Joe Bidena, kiedy był z wizytą w Europie, wszyscy chcieli uwierzyć. Tylko jest jeden problem: Biden nie powiedział, skąd ma zamiar wziąć gaz, który nam obiecał. To „bufonada” i „magiczne myślenie”.

Putin robi wszystko, żeby zachodnie sankcje nie rozszarpały rosyjskiej gospodarki i przy okazji też rodzimej waluty. Nakaz płacenia za rosyjski gaz ziemny w rublach zagraniczni kontrahenci już wyśmiali, ale to wcale nie zraża agresora z Moskwy, który nie przejmuje się rzeczywistością i dalej robi swoje. Stąd pismo Gazpromu do PGNiG w sprawie zmian płatności za tranzyt surowca.

Polska do końca roku zacznie pompować gaz z Norwegii, ale wygląda na to, że za jakiś czas do dostaw z północy, dołączy surowiec tłoczony przez nowy rurociąg z Izraela przez Turcję. Mają z niego korzystać głównie kraje Europy Południowej, ale za ich pośrednictwem błękitne paliw może trafić do innych odbiorców. Izrael jest w stanie dostarczyć więcej paliwa niż trafiało do tej pory z Rosji.

Władimir Putin ma już coraz mniej opcji na stole. Nawet postraszenie Zachodu atomem nie poskutkowało i zbyt dużego wrażenia na nikim nie zrobiło. Rosyjskiemu prezydentowi pozostaje uderzyć w Europę energetycznie. Ale tutaj też go może czekać srogi zawodów. Bo Bruksela ma już plan w razie kolejnych, rosyjskich manipulacji z dostawami gazu.

Po nałożeniu sankcji na Rosję i nagłej wolcie Niemiec jednym z wiodących tematów stało się szukanie alternatywy dla rosyjskich surowców energetycznych.

Rosja może zemścić się na Unii Europejskiej za sankcje i zakręcić kurek z gazem. Polska ze swoimi zapasami ma wytrzymać co najmniej miesiąc, ale Ukraina tylko tydzień. Putin może też zdecydować się na inne rozwiązanie i niektórym państwom będzie surowce energetyczne dostarczał nadal, a niektórym wcale. Pewne jest jedno: nie po to Kreml latami uzależniał Europę, żeby teraz z tym nic nie robić.

Trwają już pierwsze kuluarowe rozmowy, ale negocjacje rządowe w ramach Forum Krajów Eksportujących Gaz (GECF) wystartują 22 lutego. Główne tematy są dwa: co zrobić, żeby jak najszybciej zwiększyć ilość gazu ziemnego na rynku. A także jak na te finansowe mechanizmy wpłynie ewentualna agresja Rosji na Ukrainę. Nic więc dziwnego, że Władymir Putin ma w tym spotkaniu nie wziąć udziału.

Blisko 20 km od duńskiej wyspy Zelandia połączono ostatnie fragmenty polsko-duńskiego odcinka Baltic Pipe. Gazociąg leży już na dnie Bałtyku. Pełną przepustowość ma osiągnąć na początku 2023 r.

Na nic się zdały dyplomatyczne ofensywy niemieckiej kanclerz i francuskiego prezydenta. Konflikt na granicy białorusko-polskiej przybiera na sile. Zgodnie z zapowiedzią dyktatora z Mińska nową bronią jest ropa i gaz ziemny.

Do gry Władimira Putina o Nord Stream 2 właśnie doszedł nowy pionek. Przestraszony sankcjami białoruski dyktator zaczął Unii Europejskiej wygrażać gazowym palcem. Zgodnie z wcześniejszymi obietnicami ten palec Łukaszence powinni szybko urwać prezydent Biden i kanclerz Merkel.

Jakieś nowe sankcje z Waszyngtonu? A może kłopotliwa konieczność dostosowania się do unijnych regulacji? Rosja się tym kompletnie nie przejmuje. Jedna z dwóch nitek gazociągu Nord Stream 2 jest już gotowa do eksploatacji.

Na co mieli zwracać uwagę Amerykanie i Niemcy? Żeby Moskwa nie wykorzystywała ani polityczne, ani gospodarczo rurociągu Nord Stream 2. No to trzeba powiedzieć głośne: sprawdzam! Szef Gazpromu właśnie stwierdził, że uruchomienie ich gazociągu ograniczy ceny gazu w Europie. Tylko trzeba uzbroić się w cierpliwość.

Informacja rodem z SF, że szejkowie marnowany do tej pory gaz zamierzają wykorzystać jako paliwo do koparek BTC wywołała euforię, a kurs skoczył prawie do 42,5 tys. dol. W poniedziałek zleciał już poniżej 40 tys. dol.

Początek roku przyniósł ofensywę projektu Baltic Pipe, który może zapewnić Polsce upragnione bezpieczeństwo energetyczne. Jednak na horyzoncie pojawiło się kilka niewiadomych.

Spółka Hermes Energy Group właśnie poinformowała, że 1 grudnia kończy ze sprzedażą i dostawą paliwa gazowego i energii elektrycznej w Polsce. Powód? Kłopoty finansowe. Z dnia na dzień bez dostawcy prądu lub gazu zostanie 70 tysięcy klientów spółki. W tej sytuacji do gry muszą natychmiast wkroczyć dostawcy awaryjni, a to może oznaczać wyższe rachunki.

PGNiG planuje zakończyć zawarty w 1996 r. kontrakt jamalski. Na jego podstawie Polska była skazana na dostawy gazu ziemnego od rosyjskiego Gazpromu. Ale teraz sytuacja jest zupełnie inna i PGNiG nie chce przedłużać dalej umowy, która wygasa w 2022 r.

Dania staje się coraz ważniejszym partnerem energetycznym Polski. Stanowisko władz w Kopenhadze wobec Nord Stream 2, wspólna budowa gazociągu Baltic Pipe czy uczestnictwo duńskiego koncernu Orsted w budowie morskich farm wiatrowych na polskich wodach Morza Bałtyckiego to najbardziej wymowne przykłady kooperacji, która coraz bardziej niepokoi Rosjan.

Trybunał Sprawiedliwości UE z siedzibą w Luksemburgu zgodził się z polskim rządem i uznał, że wykorzystywanie przez rosyjski Gazprom niemieckiego gazociągu OPAL naraża bezpieczeństwo energetyczne całego regionu.