Samotne w życiu, ale nie dla fiskusa. Nie mogą skorzystać z ulgi
Faktyczne samotne wychowywanie dziecka jest ważne, ale nie wystarcza. Skarbówka w najnowszej interpretacji podatkowej pozbawiła złudzeń kobiety, która liczyła na preferencje podatkowe po rozpadzie swojego związku. Kluczowe jest to, by taki rozpad był nie tylko faktyczny, ale także formalny.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w styczniu interpretację indywidualną dotyczącą rozliczenia podatku przez kobietę samotnie wychowującą dziecko. Sprawa dotyczy możliwości skorzystania z preferencyjnego sposobu obliczania podatku za lata 2023 i 2024, który w praktyce dałby kobiecie bardzo wymierne korzyści podatkowe.
Ojciec porzucił rodzinę
Podatniczka we wniosku o interpretację zapytała, czy może rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, mimo że formalnie pozostaje w związku małżeńskim. Wyjaśniła, że od 12 lat sama opiekuje się synem urodzonym w 2006 r., a jej mąż wiele lat temu wyjechał, zerwał kontakt z rodziną i nie uczestniczy w wychowaniu ani utrzymaniu dziecka. Potwierdzają to dokumenty i wyrok za niepłacenie alimentów.
Kobieta wskazała, że faktycznie to ona ponosi cały ciężar wychowania. Świadczenia takie jak 500+ i 800+ są wypłacane wyłącznie jej, a w sprawach zdrowotnych i szkolnych dziecka zawsze występuje sama. Uważała, że decydujący powinien być realny stan życia rodzinnego, a nie sam fakt trwania małżeństwa tylko „na papierze”, bez wspólnego gospodarstwa i więzi.
Więcej porad podatkowych znajdziesz na Bizblog.pl:
Dyrektor KIS nie zgodził się z tym stanowiskiem i uznał je za nieprawidłowe. Wskazał, że ustawa o PIT bardzo precyzyjnie określa, kto może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko. Przepisy obejmują zamkniętą listę sytuacji, w których możliwe jest takie rozliczenie. To oznacza, że prawo nie daje organom podatkowym swobody interpretacji.
Kto może liczyć na preferencje podatkowe?
Zgodnie z ustawą są to m.in. osoby stanu wolnego, wdowy, rozwodnicy, osoby z orzeczoną separacją, a także takie, których małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. W opisywanej sytuacji problem polega na tym, że w latach 2023-2024 kobieta nie spełniała żadnego z tych warunków, ponieważ nadal była formalnie mężatką, a rozwód nie był prawomocny.
Fiskus podkreślił, że nawet wieloletnia faktyczna separacja, brak kontaktu z małżonkiem czy tocząca się sprawa rozwodowa nie wystarczają. Kluczowe jest spełnienie jednego z formalnych statusów wymienionych w ustawie. Dopiero potem bada się, czy dana osoba rzeczywiście samotnie wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica.
W interpretacji wprost wskazano, że brak orzeczonej separacji, brak pozbawienia męża praw rodzicielskich oraz fakt, że nie odbywał on kary więzienia, wykluczają prawo do ulgi. Dla fiskusa nie ma znaczenia, że ojciec dziecka nie płaci alimentów i mieszka za granicą z inną partnerką.
