Małpki gorsze niż psie kupy. Polskie trawniki toną w szklanym syfie
Przedwiośnie odsłania wstydliwy problem na polskich trawnikach. Choć najbardziej rażą nas psie odchody, to szklane butelki stają się nową plagą miast. Aż 60 proc. badanych ma dość małpek na trawnikach. Rozwiązanie? Nadanie im wartości poprzez system kaucyjny.
Topniejący śnieg, zwłaszcza w dużych miastach, odsłonił brzydką prawdę o właścicielach czworonogów. Parki, skwery, a często nawet chodniki usłane są psimi odchodami, które tygodniami zalegały w śniegu, a po pierwszych roztopach straszą mieszkańców.
Najnowsze badanie opinii Yotta dla EKO-UNII pokazuje, że to one irytują nas najbardziej (65 proc.). Po piętach depcze im jednak nowa plaga: szklane butelki. Aż 60 proc. badanych wskazało je jako widoczny problem.
Warto tutaj zaznaczyć, że z problemem zalegających psich odchodów walczyć możemy jedynie doraźnie poprzez upominanie właścicieli czworonogów, którzy nie sprzątają po swoich pupilach, a w skrajnych przypadkach przez mandaty i kary za śmiecenie, nakładane przez właściwe służby porządkowe. Natomiast problem szklanych śmieci w przestrzeni publicznej rozwiązać można w sposób systemowy.
Pozimowa szklana plaga na polskich trawnikach
Porzucone szklane butelki przestały być traktowane jako odpad, a zaczęły być postrzegane jako brud i przejaw ekstremalnego zaniedbania. Co więcej, tzw. małpki i butelki po piwie wygrały w rankingu obrzydzenia nawet z niedopałkami papierosów (59 proc.).
W okresie przedwiośnia i roztopów 46 proc. badanych deklaruje, że zalegające szklane śmieci (na przykład butelki) spotyka często. Odpowiedź bardzo często częściej pada w dużych i wielkich miastach: 25 proc. wobec 14 proc. na wsi. Wyraźna jest też różnica płci – bardzo często wskazuje prawie co czwarta kobieta (23 proc.) i jeden na siedmiu mężczyzn (14 proc.).
Irytacja spowodowana porzuconymi butelkami po alkoholu rośnie wraz z wiekiem. Dotyczy 55 proc. osób z grupy 18–45 i aż 65 proc. w grupie 46+. Różnice widać też między typami miejscowości: najniższy wynik dotyczy miast średnich 20–99 tys. (52 proc.), a wyższe wsi (62 proc.) oraz największych miast 500 tys.+ (63 proc.).
Oznacza to, że dla prawie dwóch trzecich mieszkańców Warszawy, Krakowa czy Wrocławia (63 proc.), niezależnie od pokolenia, szkło na chodnikach, trawnikach i przystankach to codzienność w czasie przedwiośnia.
Więcej wiadomości na temat środowiska można przeczytać poniżej:
Dlaczego puszki znikają, a szkło zostaje
Statystyki pokazują również ciekawą zależność: inne opakowania nie są dla nas tak uciążliwe, jak te szklane. Zwłaszcza w dużych miastach powyżej 500 tys. mieszkańców ta różnica jest bardzo wyraźna - puszki zauważa tylko 35 proc. osób, czyli niemal dwukrotnie mniej.
Dlaczego tak się dzieje? Ekolodzy wskazują jako powód wartość puszki, za którą po oddaniu w pobliskim recyklomacie można odzyskać pieniądze. Szklana butelka bezzwrotna, wyłączona z systemu kaucyjnego, jest dla konsumenta śmieciem na tyle bezwartościowym, że nikomu nie opłaca się go podnieść.
Jak komentują ekolodzy, problem nie leży wyłącznie w braku kultury, ale w wadliwym systemie. Obecnie puszki aluminiowe traktowane są jako cenny surowiec, który trafi do systemu kaucyjnego. Tymczasem szklane butelki bezzwrotne pozostają poza kontrolą.
To już nie jest drobny problem estetyczny, ale symbol kultury jednorazowości i bezkarnego zaśmiecania wspólnej przestrzeni. Każda taka butelka to nie tylko odpad, ale też realne zagrożenie dla ludzi, zwierząt i miejskiej zieleni – mówi Paweł Pomian, wiceprezes Stowarzyszenia Ekologicznego EKO-UNIA.
Dlatego według niego małpki i inne jednorazowe butelki szklane powinny zostać objęte systemem kaucyjnym – tam, gdzie działa kaucja, opakowania przestają zalegać na ulicach, bo po prostu zaczynają mieć wartość. Jeśli chcemy naprawdę czystych miast, musimy sprawić, żeby żadna butelka nie była bardziej opłacalna do wyrzucenia, niż do zwrotu.
Badanie omnibusowe Yotta przeprowadzono na ogólnopolskiej próbie dorosłych. Pytanie o częstotliwość spotykania zalegających szklanych śmieci w okresie roztopów zrealizowano na próbie N = 1055, a pytanie o typy śmieci najczęściej zauważane w tym czasie na próbie N = 982 (pytanie wielokrotnego wyboru). Wyniki przedstawiono w podziale na płeć, dwie grupy wieku (18–45 oraz 46+) i wielkość miejscowości.
