polityka klimatyczna

Cała Polska miała odetchnąć z ulgą, że znienawidzony polski rząd Frans Timmermans nie będzie już więcej oceniał naszej praworządności. Ale teraz okazuje się, że od szefowej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen (jak ona mogła?!) dostał tekę komisarza ds. klimatu, a tu nie dość, że od początku polski rząd sam mu się podkłada, to na dodatek Holender ma do dyspozycji działa o wiele większego kalibru. Jak wymierzy je w Warszawę, to nie będzie co zbierać.

Żyjemy w czasach upadku autorytetów. Wierzymy znajomym z fejsa, ale mamy problem z zaakceptowaniem konsensusu naukowego dotyczącego wpływu człowieka na zmiany klimatu. Źle ukierunkowany system edukacyjny? Męczący szum informacyjny i intensywne życie? A może celowe kampanie dezinformacyjne i profesjonalny lobbing? Naprawdę nie wiem, dlaczego ludziom łatwiej jest wierzyć w istnienie Reptilian czy nieskuteczność szczepionek niż w to, że masowe spalanie kopalin powoli demoluje życie na naszej planecie?

Podczas czwartkowego szczytu Unii Europejskiej dyskutowano o obsadzie kluczowych stanowisk we wspólnotowych instytucjach – szefa Rady UE i szefa PE. Jednak na pierwszy plan wysunęła się dyskusja nad dalszym zaostrzaniem polityki klimatycznej. Obie kwestie powiązano ze sobą nieprzypadkowo.