Odkładanie wizyty u lekarza generuje długi. Zwłaszcza u dentysty

Z niedawno opublikowanego raportu autorstwa UCE RESEARCH i Implant Medical wynika, że ponad jedna trzecia dorosłych Polaków (36,9 proc.) rezygnuje z wizyty u dentysty, ponieważ nie dysponuje odpowiednimi środkami. Rezygnacja z prywatnego leczenia stomatologicznego rzadko ma jednak charakter definitywny. Pacjenci częściej odkładają wizytę niż całkowicie porzucają wizytę, a nieleczone problemy zdrowotne prędzej czy później dadzą o sobie znać.

Według raportu największy odsetek rezygnacji z leczenia dotyczy osób w wieku 18–34 lat oraz seniorów powyżej 65. roku życia. W przypadku młodszych pacjentów główną barierą są koszty życia, w tym wydatki mieszkaniowe oraz brak stabilności finansowej. W grupie seniorów problem wynika z rosnących potrzeb zdrowotnych, które kolidują z ograniczonymi dochodami. W efekcie świadczenia stomatologiczne schodzą na dalszy plan.

Do tego dochodzą koszty pośrednie, takie jak absencje chorobowe, spadek produktywności oraz obniżenie jakości życia. W skali makroekonomicznej oznacza to, że problem stomatologiczny staje się jednocześnie problemem gospodarczym. Każda nieleczona zmiana może generować koszty rozproszone w wielu obszarach systemu.

Skala rezygnacji z leczenia stomatologicznego wymagającego prywatnego finansowania pokazuje, że problem przestał mieć charakter jednostkowy i zaczyna przyjmować wymiar systemowy. W przeliczeniu na populację może on dotyczyć nawet 10 mln dorosłych Polaków, co oznacza, że znaczna część społeczeństwa funkcjonuje poza systemem regularnej opieki stomatologicznej. Eksperci szacują, że około 10 proc. nieleczonych pacjentów będzie w kolejnych latach wymagało dodatkowych zabiegów, których koszt wynosi od 2 do 4 tys. zł na osobę.